Paulien Cornelisse In 150 woorden

Bij deze moeder werd je vanzelf een puberzoon

Paulien Cornelisse

‘Hij wil niks!’, riep een vrouw ­tegen een vriendin, ‘helemaal niks!’ Het zat duidelijk diep, want het kon haar niet schelen dat ­iedereen het hoorde. Over wie zou het gaan?

‘Het is alleen maar: wanneer mag ik mijn telefoon, wanneer mag ik gamen.’ Ik concludeerde dat het om een zoon ging, niet om een echtgenoot, tenminste, dat hoopte ik.

‘En juist nu hij op een leeftijd is dat hij kan genieten van zijn vrijheid!’, ging de vrouw door.

Tja, genieten van je vrijheid, wie heeft dat ooit echt gedaan toen het kon? Is genieten van je vrijheid niet meer een theoretisch concept? Daarnaast: de puberteit is iets tussen apathie en paniek in. Dat was de moeder duidelijk even vergeten.

‘Ik zei nog tegen hem: je hoeft er niet meteen góéd in te zijn, maar gá nou gewoon lekker op een sport. Paardrijden!’

Ik draaide onwillekeurig met mijn ogen. Bij deze moeder werd je vanzelf een puberzoon.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden