Column Arthur van Amerongen

Better call Bob

Tijdens mijn martelgang door de Algarve denk ik vaak aan de schrijver Bob den Uyl. Ik verslond zijn korte verhalen en was verzot op zijn verdrietige hoofd, dat me doet denken aan James ‘Jimmy’ Morgan McGill, alias Saul Goodman, de ­malafide advocaat uit de serie Better Call Saul.

Den Uyl, Rotterdammer in hart en nieren, droeg altijd verfomfaaide kostuums en potloodventers­regenjassen, zoop als een ketellapper en was een onverbeterlijke rokkenjager. Verder was hij volkomen neurotisch en werd hij geteisterd door fobieën, maar die faits divers zijn voor mijn cursiefje niet van belang.

Bob verzon de Wet-Den Uyl: je vindt niet wat je zoekt, maar alleen dat wat je niet zoekt. Dat heet in deftig Nederlands serendipiteit, maar vooruit...

Vandaag marcheer ik van Alte naar São Bartolomeu de Messines. Een teringeind. Natuurlijk gebeurt er weer helemaal niets, maar gelukkig heb ik nog de geestige trivia die u van mij gewend bent.

Zo liet ik de Sotavento achter mij en ben ik nu in de Barlavento. De Sotavento is de zwoele oostelijke Algarve, de Barlavento de steenkoude westelijke ­Algarve, met rukwinden, hagelbuien en sneeuwstormen. Ik vertaal het weleens met loef- en lijzijde, begrippen uit de scheepvaart.

De woeste omgeving van Messines was het territorium van Remexido, de beruchte guerrillaleider. Hij vocht voor de Portugese koning Miguel I die uiteindelijk zijn troon verloor. Remexido vluchtte naar de bergen waar ik nu doorheen wandel en voerde systematisch aanvallen uit op vijandige regerings­troepen. In 1838 eindigde deze Algarviaanse held voor het vuurpeloton in Faro. 

Verder komt João de Deus uit Messines. Na Luís de Camões, Fernando Pessoa en Almeida Garrett is hij de belangrijkste dichter van Portugal. Maar ach, u heeft toch nooit van Jantje van God gehoord.

Wat zou Bob den Uyl nu hebben verzonnen? Ik herinner mij een verhaaltje waarin hij in een trein zat die plotseling begon te vliegen. Dat was best ­ongeloofwaardig, maar van Bob pikte ik zoiets.

Misschien ben ik gewoon niet gestoord genoeg om iets te verzinnen, bijvoorbeeld dat er plotsklaps een deerne in Beierse klederdracht met twintig pullen bier uit het woud komt die me afschuwelijk misbruikt. Dat is overigens meer een toestand in een verhaal van Heere Heeresma of Herman Pieter de Boer, verrijkt met een prent van Pat Andrea. 

Maar ik heb geen fantasie. Hoogstens blaas ik piepklein leed op tot enorme proporties. Dat is ­jammer, want ik had van mijn Via Algarviana een heldenepos kunnen maken.

Beeld Gabriël Kousbroek
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden