Het Eeuwige leven Arie Verberk

Arie Verberk (1943–2018), van economiedocent tot Martinair-topman

Leraar, topambtenaar, manager en beroeps- commissaris. Onder duizendpoot Arie Verberk vervoerde Martinair zelfs zand naar Saoedi-Arabië.

Arie Verberk Foto Onbekend

Er vliegt bij Air France-KLM nog één vrachttoestel in het Martinair-rood. Het merk heeft Arie Verberk overleefd. Het is een schrale troost voor de man die stond voor een onafhankelijk Martinair. ‘In dat opzicht was hij vier handen op een buik met Martin Schröder’, zegt zijn zoon Jeroen Verberk.

Arie Verberk werkte van 1995 tot 2007 bij Martinair, dat toen nog een vakantiecharteraar was. Het lukte hem niet als president-directeur de toekomst veilig te stellen, door de impasse tussen de beide grootaandeelhouders Air France-KLM en het Deense Maersk.

Na 2007 werd Verberk beroepscommissaris: voorzitter bij de Persgroep – ook uitgever van deze krant – en Deloitte, en commissaris bij de Nederlandse Munt, Space Expo, HVC Groep en Nedstaal. Op zijn uitvaart werd benadrukt dat hij altijd het huishoudboekje op orde wilde hebben. Debet en credit moesten in evenwicht zijn.

Verberk overleed 14 augustus in zijn woonplaats Papendrecht aan kanker. Hij laat een vrouw en drie kinderen na. Lokaal was hij actief als D66-politicus, waarvoor hij dertien jaar raadslid was en bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen nog lijstduwer. Landelijke politieke aspiraties had hij niet. ‘Lokaal vond hij leuker. En hij zag zichzelf niet als een politiek dier’, zegt zijn zoon.

Verberk werd geboren in een familie van binnenschippers in Krimpen aan de Lek. Zelf studeerde hij economie in Rotterdam. Daarna begon hij als docent economie aan de hbs. Maar veel zitvlees had hij niet. Hij werd decaan voortgezet onderwijs en conrector van een scholengemeenschap en vervolgens prodecaan en hoofddocent accountancy aan de Erasmus Universiteit.

Daarna stapte hij over naar het ministerie van Financiën, waar hijopklom tot plaatsvervangend directeur financiën. In 1988 verhuisde hij naar het ministerie van Economische Zaken. Daar begon hij als directeur financiering en deelneming en werd plaatsvervangend secretaris-generaal achter Ad Geelhoed. Op dat moment deden veel industriële bedrijven als Fokker en DAF een beroep op de overheid voor financiële steun. Fokker kreeg geen hulp meer, DAF wel, waarbij Verberk namens het ministerie commissaris werd.

Hij kreeg de smaak van het bedrijfsleven te pakken en stapte over naar de directie van Martin-air, waar oprichter Martin Schröder zelf toen nog president-directeur was. Toen Schröder zich in 1998 terugtrok, werd niet Verberk maar Aart van Bochove (bij bakkerijgroep Meneba de uitvinder van de Nobo-chocoladesprits) topman.

Jeroen Verberk: ‘Dat vond hij niet erg. Hij zag zichzelf vooral als financiële man. Dat hij twee jaar later alsnog werd gevraagd als ceo, was de grote verrassing.’ Het lukte hem aanvankelijk Martinair weer een winstje te laten maken. Maar het passagiersvervoer bleef een schip van bijleg: ‘Waar we ons geld mee verdienen, is het vervoer van tijgers, neushoorns, koeien, lammetjes, medicijnen en bloemen’, bekende hij in de Volkskrant. Maandenlang vervoerde Martinair alleen maar uitlaten voor auto’s. ‘Demeest merkwaardige vracht was een vliegtuig met zand voor Saoedi-Arabië’, weet zijn zoon.

Drie maanden voor zijn eigenlijke pensioen vertrok Verberk. Vlak daarna kwam Martinair volledig in handen van Air France-KLM, die de passagiersdienst opdoekte en de vrachtdienst integreerde in KLM Cargo.

Verberk werd in 2010 nog binnenvaartambassadeur in een regeringsonderzoek naar de transitie in de sector. ‘Het verschil met voorgaande crises is misschien dat ik het iets botter opschrijf’, zei hij in het blad Schuttevaer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.