InterviewAnna Nooshin

Anna Nooshin: ‘Therapie is niet iets engs, er hoeft geen taboe op te rusten’

Anna Nooshin
 Beeld Frank Ruiter
Anna NooshinBeeld Frank Ruiter

Wat zijn dit voor vragen? Naar aanleiding van haar nieuwe documentaireserie Anna:Status zeven dillema's voor socialemedia-influencer Anna Nooshin.

Hassan Bahara

Documentaire of vlog?

‘Ik vind beide heerlijk om naar te kijken, maar als medium om een verhaal te vertellen is de documentaireserie mij erg goed bevallen.

‘Het idee voor deze serie komt van productiehuis Fabiola. Zij wilden nadrukkelijk geen realityshow, maar een verhaal over mijn levenspad. En ik wilde de serie maken om mezelf beter te leren begrijpen. Waarom raken sommige dingen mij wel en andere weer niet? Waarom kom ik vlak of impulsief over? Waarom weet ik bijna niets van mijn verleden als vluchteling?

‘Ik denk dat je door de documentaireserie veel dingen over mij zult leren die je niet wist. Ik zit al tien jaar in het mediavak, eerst met het modeblog NSMBL en daarna met mijn YouTube-vlogs. Maar nog steeds zijn er dingen die het Nederlandse publiek niet over mij weet.

‘De documentaireserie is niet gemaakt om relevant te blijven voor mijn volgers. Als dat de bedoeling was, had het minder rauw gemoeten. Ik vond het filmproces doodeng. Ik ben gewend om in mijn eigen bedrijf alles te weten en te controleren. Nu moest ik alles uit handen geven. Maar ik vertrouwde op de maker, Niki Padidar, ook een Iraanse. Die zei: Anna, ik zal je niet sparen, maar ik zal wel integer met het materiaal omgaan.’

Echt of nep?

‘Ik denk dat iedereen die in de media werkt, in mijn geval als influencer, controle over zijn boodschap probeert te houden. Dat is niet erg. Dat gebeurt in elk baantje. Jij wilt als journalist ook controle houden over de e-mails die je verstuurt, je wilt jezelf ook op een bepaalde manier presenteren. Als mediapersoonlijkheid doe je dat misschien bewuster. Ook omdat je weet dat kwetsbaarheid tegen je gebruikt kan worden.

‘Maar mij begon die controle over de boodschap na verloop van tijd op te breken. Ik heb nooit écht iets over mijzelf gedeeld. Ik heb weleens in een vlog iets losgelaten over mijn verleden, maar dat bleef altijd aan de oppervlakte. Met deze documentaireserie wil ik eindelijk mijn ziel op tafel leggen.’

Anna Nooshin Beeld Frank Ruiter
Anna NooshinBeeld Frank Ruiter

Overlever of slachtoffer?

‘Overlever. Omdat slachtoffer impliceert dat je ergens niet bovenop bent gekomen, dat je nog vol onvrede en woede zit. Terwijl ik, als copingmechanisme, altijd heb gedacht: alles wat mij is overkomen, heeft moeten gebeuren, het maakt mij tot wie ik nu ben.

‘De thema’s in de documentaireserie zijn dingen die nu erg spelen: migratie, vluchtelingen, huiselijk geweld, mentale worstelingen.

‘Ik was 7 jaar toen ik met mijn ouders en zusje voor het Iraanse regime naar Nederland vluchtte. We zijn van de ene AZC naar de andere verhuisd, dertien keer in drie jaar. Van die tijd herinner ik mij niet zoveel. Als kind is dat gewoon je realiteit, je bent flexibel. Mijn herinneringen beginnen vanaf het moment dat we een verblijfsstatus kregen en in een wit buurtje in Aalsmeer gingen wonen. Toen barstte thuis de bom.

‘Mijn vader kon zijn plek niet vinden in Nederland. In Iran was hij rechter. Maar in Nederland voelde hij zich een derderangsburger. Daardoor verviel hij in oude patronen: zijn verslavingsgevoeligheid speelde op en hij werd agressief tegen mijn moeder en zusje. Het was een nare tijd. De dag dat ik 18 werd, ben ik meteen het huis uit gegaan.

‘Mijn vader wilde altijd terug naar Iran. Toen wij ouder waren heeft hij dat ook gedaan. Maar het verdrietige is dat hij daar ook nooit echt gelukkig werd. In 2019 is hij in Iran overleden.’

Tupac of Mariah Carey?

‘O, dat is een no-brainer: Tupac. Ik had van beiden een poster, maar Tupac blijft altijd mijn nummer 1. Toen ik jonger was, vond ik houvast in zijn muziek, zijn poëzie en interviews. Hij komt over als een ruige rapper, maar is ook een megaromanticus, een kwetsbare ziel. Hij schreef liefdesgedichten voor de vrouwen in zijn leven en maakte ook kwetsbare nummers. Hij omarmde die beide kanten: het bikkelharde en het gepassioneerde.

‘Ik herkende veel in zijn persoonlijkheid. Hij is all over the place. Zo ben ik ook. Ik heb nog altijd veel bewondering voor zijn open karakter. Ik heb interviews met hem op YouTube ontdekt. Die kijk ik als ik vastzit. Ik word rustig van hoe krachtig en zelfverzekerd hij was.’

AZC Nuland of AZC Zaandam?

‘Dan kies ik voor Zaandam. Want daar zat ik in de klas met Slaven, die uit Joegoslavië was gevlucht. Met hem ben ik later modeblog NSMBL begonnen, de plek waar mijn carrière begon. Dat is gewoon een megamooi verhaal: twee asielzoekerskinderen, die elkaar vinden en iets succesvols beginnen.

‘Ik weet niet of het gesleep van het ene AZC naar het andere zoveel sporen bij mij heeft achtergelaten. Ik heb die tijd niet als traumatisch ervaren. Als het iets heeft achtergelaten dan is het dat ik moeilijk op één plek kan blijven. Ik voel me senang als ik onderweg ben.

‘Wat ik tijdens het maken van de documentaireserie leerde, en waar ik wel van schrok, is hoe vluchtelingen toen en nu behandeld worden. Dat er alles aan wordt gedaan om het hen niet comfortabel te maken. Dus geen keuken in het AZC, asielzoekers telkens verplaatsen zodat ze nergens aarden. Dat je zo met mensen omgaat, daar kan ik met mijn hoofd niet bij.’

Anna Nooshin
 Beeld Frank Ruiter
Anna NooshinBeeld Frank Ruiter

Psychiater Glenn Helberg of wielrenner Thomas Dekker?

‘O, wat erg. Dan ben ik toch loyaal aan mijn beste vriend Thomas. Ik leerde hem kennen toen we in 2016 meededen aan Expeditie Robinson. Sindsdien spreken we elkaar elke dag. Het is een onvoorwaardelijke vriendschap. Ik kan alles bij hem neerleggen. We hoeven niet alles van elkaar te snappen en dat voelt erg prettig.

‘Maar ik hoop niet dat Glenn ooit uit mijn leven gaat. Ik heb in de afgelopen jaren veel therapeuten gesproken, maar na een paar maanden haakte ik altijd af omdat ik geen connectie voelde. Als ik me niet comfortabel voel, kan ik me niet openstellen. Glenn werd mij aangeraden door Niki Padidar, die deze serie maakte. Toen ik bij hem kwam, moest ik mijn schoenen uitdoen. Hij had foto’s van zijn familie aan de muur, voorwerpen die naar zijn roots verwijzen. Dat voelde als thuiskomen.

‘Dat mijn sessies met Glenn werden gefilmd, was niet mijn idee. Dat kwam van Niki, die zag hoe intensief ik met die sessies bezig was. Toen dacht ik: waarom niet? Ik hoop dat het mensen kan helpen om een beeld te krijgen van hoe zo’n therapiesessie gaat. Dat het niet iets engs is en er geen taboe op hoeft te rusten.

‘Wat Glenn doet, is je gedachten aan je lichaam verbinden. Hij probeert niet te veel te analyseren. Hij vraagt: waar voel je die negatieve emoties, in je hart, je buik? Dat was anders dan ik gewend was. Het heeft mij geholpen om de spanning in mijn lichaam enigszins onder controle te krijgen.’

Bam of Aalsmeer?

‘Aan Aalsmeer heb ik niet zulke goede herinneringen. Vanwege het huiselijk geweld trok ik mij terug. Ik deelde niks met mijn familie. Ik was altijd aan het luisteren of er geen geruzie klonk. Ik ben weggegaan zodra ik kon.

‘Daarom kies ik met heel mijn hart voor Bam. Met mijn ouders woonde ik de eerste jaren van mijn leven in de Iraanse hoofdstad Teheran. De familie van mijn moeder woonde in de stad Bam. Daar brachten we elke zomervakantie door. In mijn hoofd is het een paradijs. Een prachtige, culturele plek, met beekjes en watervallen en dadelbomen. Bam is niet voor niets Unesco Werelderfgoed. Ik denk er met weemoed aan terug en wou dat ik er meer van had onthouden.

‘In 2003 werd Bam getroffen door een verschrikkelijke aardbeving. 43 duizend mensen kwamen om. Mijn moeder verloor bijna haar hele familie, op haar broer en zus na. Ik ben toen terug geweest met mijn moeder, maar dat is allemaal als een waas aan mij voorbijgegaan, alles lag onder het puin.

‘Mijn moeder is de echte overlever van ons. Zij heeft zoveel meegemaakt. Eerst gevlucht, zonder iets helemaal opnieuw beginnen, huiselijk geweld, en daarna haar familie verliezen. Maar ze is altijd doorgegaan. Ik vind haar bijna bovennatuurlijk sterk.’

Anna:Status is te zien op Amazon Prime Video.

CV

1986 18 december geboren in Teheran, Iran
1993 vlucht met ouders en zusje naar Nederland
2011 begint modeblog NSMBL, met Slaven Mandic
2014 organiseert modefestival in Amsterdam
2015 boek On Top, over haar succes als ‘selfmade woman’
2016 deelnemer Expeditie Robinson
2017 presentatie Holland’s Next Top Model
2019 presentatie tv-programma Mooier wordt het niet, over oppervlakkige schoonheidsidealen
2020 deelname De Slimste Mens (verliest na twee afleveringen)
Nooshin woont in Den Haag samen met zakenman Nassim Zeta

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden