ColumnChris Oostdam

Als die immunokuur zo goed werkt, waarom kan ik dan niet beter worden?

Chris Oostdam (62), rechter in Assen, schrijft in de Volkskrant wekelijks over haar leven sinds ze terminaal longkankerpatiënt is.

Chris Oostdam ‘Goh, wat zie je er goed uit’, hoor ik veel. Dat verbaast me niets. Alle kilo’s die ik zo rap verloren had, zitten er weer aan. Deels dankzij een schildklier die een tijdje niet goed gewerkt heeft, deels doordat ook mijn activiteitenpatroon toch anders is dan voorheen, terwijl mijn eetlust niet is veranderd. Die extra kilo’s mogen voor mijn lijf niet zo fraai zijn, in mijn gezicht staan ze goed. Bovendien heb ik de hele lange en warme zomer buiten onder de parasol gezeten en daardoor een gezond kleurtje gekregen. En, ondanks zorgen en af en toe een paar slapeloze nachten, kom ik nu beter aan mijn rust toe dan toen ik nog werkte. Dus ook ik zie, als ik in de spiegel kijk, niet het gezicht van een doodziek iemand. Wat soms best verwarrend is, als je je realiseert dat je dat wel bent.

Het roept de vraag op: als die immunokuur zo goed werkt, waarom kan ik dan niet beter worden? En dat plekje op mijn long, kan dat niet worden weggehaald? Dan is de bron van de kanker toch weg? Andere mensen genezen van kanker, waarom ik niet?

Mijn arts legt het me uit. Kanker is een afwijking in het dna. Die kanker heeft zich inmiddels uitgezaaid naar andere delen van mijn lichaam. En dat gaat nooit meer helemaal weg. Om zichtbaar te zijn op de scans, moeten kankercellen een minimale grootte hebben van één centimeter. Dus ook als de scans geen kankercellen meer laten zien, wil dat nog niet zeggen dat die er niet meer zijn.

De immunotherapie houdt de kanker nu onder controle, maar de kans is zeer zeker aanwezig dat zich een verandering gaat voordoen in de afwijking van het dna. De kankercellen zien er dan net iets anders uit dan hoe ze er nu uitzien. Dat kan tot gevolg hebben dat het medicijn, dat het op deze vorm van kanker zo goed doet, niet of veel minder resultaat heeft. De kanker is dan resistent voor de behandeling.

Als een kankercel ontsnapt aan de therapie zal het weer gaan groeien en komt de kanker weer terug. Dat hoeft niet altijd in precies dezelfde vorm te zijn. Dat kan overal in mijn lichaam gebeuren, in botten of in andere organen, zoals het eerder mijn hart heeft aangetast. Het weghalen van het plekje van oorsprong in mijn long is niet zinvol, omdat de kanker op die plek niet meer heel actief is. Zo’n zware, risicovolle operatie verandert niets aan het feit dat er nog altijd uitzaaiingen zijn die zich op enig moment kunnen gaan manifesteren. Niemand kan zeggen wanneer zich dat gaat voordoen. Maar dat het een keer gaat gebeuren, is zo goed als zeker.

Natuurlijk wordt dan opnieuw bekeken of en welke mogelijkheden er zijn om de kanker te bestrijden, via medicijnen, bestraling of operatief. Maar of en in hoeverre dat succesvol zal zijn is onmogelijk te voorspellen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden