Het eeuwige levenCHARLY ANGENOIS (1954-2021)

Als bassist begeleidde hij talrijke sterren en leerde hij zijn studenten een goed baslijntje

Charly Angenois  Beeld
Charly Angenois

Als kind leerde hij al muziek maken op een viersnarige Spaanse gitaar. ‘Hij wist dat hij bassist wilde worden’, zegt Jef Slijderink, een jeugd- en muziekvriend van Charly Angenois. ‘Toen ik hem voor het eerst zag spelen op die gitaar was hij 14 jaar. Het geluid kwam uit een oude legerversterker. De groep heette Moonlight Soul en trad op in de Edese Herdershut.’

Later kwam Slijderink als saxofonist in zijn band Spectrum – een groep met blazers wat toentertijd best bijzonder was. In de band ging Charly het gevecht aan met de sologitarist. ‘Dat heb ik hem later nooit meer horen doen’, vertelt Slijderink. ‘We deden mee aan een talentenjacht van de NCRV maar kregen de prijs niet omdat we te goed waren en er toch wel zouden komen. Typisch NCRV.’ Met Spectrum zou het echter niets worden.

Maar Charly Angenois werd een van de bekendste bassisten van Nederland. Hij maakte een grote carrière in het theater met Jasperina de Jong, Martine Bijl en Paul van Vliet. Hij begeleidde jazzsterren als Greetje Kauffeld, Rita Reys, Al Jarreau en John Clayton. De laatste jaren zat hij in de groep van pianist Cor Bakker, die de verzorgde in de programma’s van Paul de Leeuw. Angenois overleed 30 maart op 66-jarige leeftijd totaal onverwacht aan de gevolgen van een hartstilstand.

Hij werd geboren in een gezin met acht kinderen in het Gelderse Ede. Hier waren in de jaren vijftig veel Indische families met een KNIL-verleden neergestreken vanwege de kazernes in de stad. Hij had een Molukse achtergrond maar Slijderink herinnert zich dat Charly altijd een verbindende factor was tussen de Molukkers en de andere Indische Nederlanders. Als tiener was hij verzot op de muziek van Blood, Sweat & Tears, Chicago en vooral Tower of Power, toentertijd de funkiest popband van Amerika. ‘Zijn voorbeeld was de contrabassist Victor Kaihatu die onder meer muziek inspeelde voor De Fabeltjeskrant en de Film van Ome Willem. Zoiets ambieerde hij ook’, zegt Slijderink.

Kaihatu ging hem les geven toen hij nog een baan had in een verkeersbordenfabriek. Hij had het geluk dat in 1980 in Hilversum een conservatorium openging voor lichte muziek. Hij hoefde alleen het theorie-examen te doen om het diploma te krijgen. Victor had hem voor de rest al helemaal geschoold. Daarna werd hij meteen aangesteld als docent.

Later zou hij naar het conservatorium in Amsterdam gaan, waar hij 35 jaar hoofdvakdocent zou zijn. Hij wees zijn studenten erop dat veel oude Motown-nummers van de jaren zestig en zeventig steunen op basloopjes, zoals in de groovy hitsong I wish van Stevie Wonder. ‘Als je de bas weg laat, blijft er weinig over’, was zijn mening.

Maar hij bleef ook zelf spelen. De directeur van het Hilversumse Conservatorium, toetsenist Jan Huydts, vroeg hem voor de begeleidingsband van Jasperina de Jong. Hiermee opende hij zijn droomwereld. Hij speelde met veel grote sterren en maakte tv-tunes voor Linda de Mol en Telekids. ‘Charly was een typische bassist: hij ondersteunde iedereen, altijd met een feilloos gevoel voor timing’, schreef het Conservatorium op zijn website.

Hij bleef zijn geboorteplaats Ede altijd trouw en kwam er altijd weer iedereen opzoeken. In 2016 was hij aanwezig op de reünie van Spectrum. Iedereen waardeerde zijn humor. Bij de laatste Sinterklaas stuurde hij een pop met het opschrift: ‘Denk om de anderhalve meiter’. Angenois wordt overleefd door zijn partner. Uit een eerdere relatie had hij een dochter.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden