Albino's in Snow White stralen kracht uit

In het Overijsselse Rijssen wonen bovengemiddeld veel albino's. Fotografe Sanne De Wilde volgde er twee. Verslaggeefster Charlotte Huisman sprak met alle drie. 'We zijn de diepte in gegaan.'

Joanne Wieringa (30)Beeld Sanne De Wilde

Joanne Wieringa (30) en haar broer Christiaan (27) hebben geen pigment in hun huid en hun haar. De twee groeiden op in het Overijsselse stadje Rijssen in een gezin van vier kinderen - de andere twee hebben geen albinisme. De Vlaamse fotografe Sanne De Wilde (29) kwam via via met hen in contact. Zij fotografeert albino's over de hele wereld, tot aan de Samoa-eilanden toe. 'Hun kwetsbaarheid en schoonheid ontroeren me.'

In 2012 studeerde De Wilde cum laude af op fotografie, aan de International School of Arts in Gent. Tegenwoordig woont ze in Amsterdam en werkt ze voor de Volkskrant.

Tekst gaat verder onder de foto

Sanne De Wilde (1987)

Antwerpen, België. Werkt sinds 2013 voor de Volkskrant.

www.sannedewilde.com

Christiaan Wieringa (27)Beeld Sanne De Wilde

Onaards

Snow White heeft De Wilde haar fotoproject genoemd. Zij ziet albinisme niet als een aandoening of beperking. De foto's moeten kracht uitstralen, al heeft de witheid van haar modellen bijna iets onaards, zegt ze zelf. In 2014 kreeg ze voor haar serie over albinisme de aanmoedigingsprijs van de Nikon Press Photo Award voor Belgisch fototalent tot 30 jaar.

In landen als Tanzania lopen albino's het gevaar vermoord te worden. Maar in Rijssen leven broer en zus Wieringa een vrij normaal leven. De Wilde: 'In andere landen worden albino's soms op straat aangevallen. Maar voor Joanne en Christiaan is het meer een uiterlijk kenmerk dan dat het hun leven beïnvloedt.'

Broer en zus Wieringa zeggen blij te zijn dat ze niet in Tanzania of Zuid-Korea zijn geboren. Op Facebook volgen ze de lotgevallen van mensen met albinisme elders op de wereld. 'Als ik op straat een heel blond iemand zie, denk ik: goh. Maar ik stap niet op diegene af', zegt Joanne.

Ze zijn hun ouders dankbaar dat zij hun albinisme nooit hebben benadrukt of er de aandacht op hebben gevestigd. 'Ze zijn er relaxed mee omgegaan. We mochten evenveel als andere kinderen', zegt Joanne.

'Ik zie andere ouders beschermend omgaan met hun kind dat albinisme heeft, ik zou zeggen doe dat niet', zegt Christiaan. 'Natuurlijk was onze witte kleur onderscheidend, en kinderen op school zeiden er soms wat van. We zijn nooit echt gepest. We zijn sterk. En we zitten in een sterk sociaal netwerk, waarin mensen het voor je opnemen en onze kwetsbaarheid verkleinen.'

Tekst gaat verder onder de foto

Joanne Wieringa met haar partnerBeeld Sanne De Wilde

Slecht zicht

Albino's kunnen moeilijk licht verwerken. Christiaan, consultant van beroep, heeft een verminderd gezichtsvermogen, maar hij kan autorijden. Zijn zus ziet slechts 15 procent, 20 procent met contactlenzen, en kan dat niet.

Joanne werkt bij een welzijnsorganisatie in Amersfoort. Zij heeft een zoontje van een half jaar die geen albinisme heeft. Hij is wel drager van het gen. Om een kind te krijgen met albinisme moeten beide ouders dragers zijn. 'Je weet het nooit. Mijn ouders waren beiden drager terwijl ze dat niet wisten.'

Natuurlijk moeten ze uitkijken met de zon. 'Op de eerste mooie lentedag begint het. Dan weet je dat je niet meer dan een half uur in de zon kunt', zegt Christiaan. Joanne: 'Als de lente komt, gaat de zonnebrand standaard in de tas. Als tiener ben ik een aantal keer verbrand omdat ik geen zin had om me telkens in te smeren. Mijn vriend is ook bezorgd en let op of ik genoeg smeer.'

Tekst gaat verder onder de foto

Christiaan WieringaBeeld Sanne De Wilde

Albinisme

Gemiddeld zou een op de tienduizend mensen albinisme hebben. In Rijssen, met ongeveer 25 duizend inwoners, zijn er meer dan je op grond van die berekening zou verwachten.

Dat zou te maken kunnen hebben met de gesloten, streng protestantse gemeenschap waarin veel onderling werd getrouwd, zegt De Wilde. Daarom was ze aanvankelijk van plan een uitgebreid albinismefotoproject te doen in Rijssen. Met Christiaan en Joanne ging ze op zoek naar een andere broer en zus met albinisme in Rijssen. 'Die waren moeilijk te pakken te krijgen. Uiteindelijk wilden ze niet.'

Ook het contact met andere Rijssenaars met albinisme kwam moeilijk tot stand. De Wilde wilde nog met Christiaan en Joanne naar de kinderboerderij gaan, waar 'als kers op de taart', zoals ze het omschrijft, een abino-walibi zou wonen. Maar die bleek kort voor hun bezoek gestolen.

De Wilde: 'Ik vond het speciaal in Rijssen, een gelovige gemeenschap met zo veel kerken. Maar het project zoals ik het voor ogen had is in het water gevallen, voor het eerst in mijn carrière. Christiaan en Joanne stonden aan de oorsprong van dit plan. Op hen heb ik me geconcentreerd. Met hen ben ik de diepte in gegaan.'

Joanne is blij met de portretten. 'Het zijn krachtige portretten, dat vind ik mooi. Ik zou niet willen dat mensen mij zielig vinden. Mensen die mij niet goed kennen, houden soms te veel rekening met me, bijvoorbeeld met mijn slechtziendheid. Ik red me wel.'

Joanne Wieringa met haar babyBeeld Sanne De Wilde

Snow White bij u aan de muur?

In een oplage van 25 gesigneerd door Sanne De Wilde op het formaat van 40 x 40 centimeter voor euro 250,- inclusief verzendkosten. Levertijd ongeveer vier weken.

Te bestellen via volkskrant.nl/webwinkel

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden