De GidsEindelijk weekend

Acteur John Buijsman geniet van de hemel boven Rotterdam

John Buijsman in zijn appartement in Rotterdam. Beeld Ivo van der Bent

Het is Eindelijk Weekend. Acteur John Buijsman (66) luistert jazzmuziek en kijkt uit over de stad.

Ze wonen er nu precies een jaar, John en zijn vrouw Janny (64). Hoog boven de stad, in een spiksplinternieuwe woontoren op de Rotterdamse Kop van Zuid. Schitterend mooi, alles gelijkvloers (‘Je wordt tóch ouder’) en met een uitzicht waarmee je aan kunt komen: je kijkt zo van de Van Brienenoordbrug naar de oude stad, 180 graden, en daar zitten De Kuip, de Europoort en de Oude haven dan nog tussen. John: ‘De televisie hebben we niet eens meer meegenomen.’

Nee, aan het appartement ligt het niet. Maar door de verhuizing gingen ze wel van 190 vierkante meter naar iets meer dan de helft, en dat betekende schiften, keuzes maken, pijn lije. John: ‘Ik mis mijn kelder. In ons vorige huis woonden we om de hoek bij de rommelmarkt, daar haalde ik alles vandaan wat ik in mijn voorstellingen kon gebruiken.’ Zoals theaterdoek, drie drumtoestellen en de lego van zijn zoon Beer, zelf inmiddels 34.

Allemaal weg, lekker dan.

Maar, en nu komt de grote goedmaker, de beste elpees nam hij mee – zijn eerste, The Beatles (Sgt. Peppers Lonely Hearts Club band) bijvoorbeeld, zijn nieuwste, van Gregory Porter (‘Te gek’) en die ene van Sonny Rollins (‘Een plaat die eigenlijk uit twee lange solo’s bestaat’). En nu is het wonderlijke dat veel van die platen hier veel béter klinken. Waar het aan ligt, geen idee. Zijn McIntosh-setje is nog steeds hetzelfde, prima spul, maar ook weer niet top of the bill. John: ‘Je hebt ook mensen die een installatie van 50 duizend euro hebben. En dan Hotel California draaien, haha.’

Nee, het ligt natuurlijk aan dat enorme uitzicht, en het blauwe uur waarop hij zich elke dag verheugt. Gin-tonic in de hand, koningspoedel Kees aan zijn voeten, Ike Quebecs Blue & Sentimental uit de speakers. Gebolde wangen, lucht door riet, de vegertjes over het drumvel horen gaan. Beetje naar buiten kijken. Naar de mensen, de zakkende zon, de schepen die traag over de Maas glijden.

Dan ben je je kelder kwijt, maar je hebt er een hemel bij.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden