Column Aaf Brandt Corstius

Aaf is alsnog fan geworden van Queen

Hoe triest is het, op een schaal van een tot tien, als je ruim na je 40ste ineens fan van Queen wordt na het zien van de toch vrij clichématige biopic Bohemian Rhapsody? Tien.

Maar goed, het maakt niet uit, deze nieuwe passie gaat mijn leven alsnog enorm verrijken, dat weet ik zeker, al vind ik het nu wel heel jammer dat Freddie Mercury niet meer leeft.

Het meest trieste is dat Queen niet eens een band is die ik niet kon hebben meegemaakt, zoals The Beatles. Ik leefde gewoon tijdens Queen, en tijdens dat hele Live Aid, dat wist ik allemaal, ik ken ook al hun liedjes, maar ik was rond 1985 volledig gefocust op Cyndi Lauper, waar ook wat voor te zeggen is, maar toch.

Ik had mijn zoon van 8 meegenomen naar de film Bohemian Rhapsody omdat hij, nota bene door die suffe Top 2000, ineens geïnteresseerd was geraakt in het nummer Bohemian Rhapsody. Wat betekende ‘bohemian rhapsody’, vroeg hij me. Wie was Galileo, en wat was aids en hoe kreeg je dat? Wist ik allemaal niet of niet precies of ik wilde het liever door een film laten uitleggen, en het kwam net zo uit dat die film nu draaide.

Ik bleek helemaal niets van Freddie Mercury te weten. Hij was Indiaas! Wist iedereen dat, behalve ik? Ik had hem volledig geframed als pastakleurige Britse man met snor, en dat was hij in zekere zin natuurlijk ook, maar toch. Ook was het me nooit opgevallen dat hij zulke grote tanden had, maar daar ging zeker een derde van de film over. Meteen aan het begin spreekt hij de legendarische woorden: ‘Ik ben geboren met vier extra snijtanden, en daarom heb ik zo’n groot bereik.’ Dat zegt hij, dan nog volledig onbekend, op een parkeerplaats tegen Roger Taylor en Brian May, die nog tieners zijn en net gedumpt door de zanger van hun bandje, en die op de een of andere manier wel iets zien in deze jongen met vier extra snijtanden. Hadden ze goed gezien.

Vervolgens word je, zoals een rockfilm hoort te doen, door het leven van de rockster heen gesleept met daarin de standaardelementen zoals drank, drugs, de manager die het verkeerd zag, ruzies, extra snijtanden, slechte pruiken, dat je in een zakdoekje hoest en dat je dan bloed ziet en weet dat je ziek bent, en de dood.

Maar als je dat hoort met daarachter een soundtrack van Queen, komt het keihard binnen. En snap je ineens al die liedjes. Allemaal! Nou ja, behalve Bohemian Rhapsody, maar ik geloof ook niet dat ze dat lied zelf begrepen. Geeft niks, het is evengoed een goed lied.

Wat zeg ik, het is een meesterwerk. Met terugwerkende kracht moet ik die hele Top 2000 al jaren gelijk geven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden