1. Waarom horen we toch iedere dag weer de woorden van Rinus Michels: 'Voetbal is oorlog'?

Vermoedelijk omdat niemand het gelooft en er behoefte is aan een mooie bezweringsformule. Vroeger, toen George Orwell het zei, was het misschien zo....

tekst Peter Brusse

Toen wisten de mensen tenminste nog waar hij over sprak, en hoefde de opmerking niet voortdurend te worden herhaald. Maar wie weet nu nog wat een oorlog is? Kosovo kennen we alleen van horen en zien. Het lijkt wel, zoals ook Maarten van Rossum in zijn Volkskrant-column signaleerde, of er een soort heimwee naar die goede oude oorlogstijd is ontstaan. Toen hadden de mensen nog iets voor elkaar over, hielpen ze elkaar en waren zij eensgezind. Het was een tijd zonder hooligans en zinloos geweld. We deelden een tulpenbol met het hele gezin en verwarmden ons romantisch aan het potkacheltje dat werd gestookt met de boom die heldhafig uit de tuin van de nsb'er was gehaald. Er is in deze harde, kille wereld van eenzaamheid en egoïsme groot verlangen naar saamhorigheid en een gemeenschappelijk doel. Daarom moet iedere commentator, op de tv en in de krant, de oneliner van mijnheer Michels uit den treure citeren; niet om te verwijzen naar het slagveld, maar om die heerlijke tijd op te roepen toen het Oranje-gevoel spannend en echt was; en het volk één.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden