'Voor het eerst in mijn leven kwam ik klaar'

Lust & liefde

Corine Koole interviewt mensen over lust & liefde. Deze week: Het begon met een kaartspelletje, het werd onlineseks. Maar toen betrapte de man van Emma (48) haar achter de computer.

'Een jaar of acht geleden deed ik veel onlinespelletjes, voornamelijk kaartspellen. Met vrouwen van over de hele wereld, maar ook met mannen en met een van die mannen raakte ik in gesprek. We leerden al chattend elkaar woorden uit onze eigen taal, heel lollig eigenlijk. En toen hij voor zaken naar Nederland kwam, wilde hij een kop koffie met me drinken. Ik aarzelde, moest ik nu een oppas regelen om met een man die ik niet kende in een tearoom te gaan zitten? Mijn echtgenoot bromde: mannen die zeggen koffie te willen drinken, willen eigenlijk iets heel anders. Dus ging ik niet. Maar het flirterig chatten bleef en op een dag stelde hij voor daarbij de camera aan te zetten, zodat we elkaar konden zien. Ik aarzelde opnieuw. Hij zei: 'We kunnen het ook zo doen dat jij mij alleen ziet en ik jou niet.' Dat vond ik best, zolang het geluid maar uitbleef.

's Avonds zat ik altijd achter mijn laptop in de open keuken die grensde aan de woonkamer, waar mijn man op de bank lag te zappen. Ook al wist hij van mijn onlinegezelschapsspelletjes, ik wilde me niet teveel afsluiten door bijvoorbeeld ineens een koptelefoon op te doen.

Die avond zat ik op mijn gebruikelijke plek aan de keukentafel, mijn man lag op de bank. Hij was in slaap gevallen. Ik zette het beeld aan en zag die andere man ongekleed in een hotelkamer op een draaistoel achter een bureau. Zijn laptop moest hij op het tafelblad hebben gezet, want ik zag hem in volle glorie. Hij voerde al snel een hele show op waar ik tot mijn verbazing enorm opgewonden van werd. Soms reed hij zijn stoel naar achteren zodat ik hem nog beter kon bekijken, of hij trok aan een pookje waardoor de stoel in de luie stand achterover kieperde. Zo zag ik hem weer vanuit een andere hoek. Ik bleef kijken, voelde geen schaamte, alleen nieuwsgierigheid - ik was immers niet in beeld. Ik zag hem, hij zag mij niet. En gek genoeg was het of dat gegeven het alleen maar fijner maakte. Er was geen ongemak, alleen intimiteit. Het was echt of ik naast hem zat in de hotelkamer. En tegelijkertijd was er de afstand, het feit dat ik zelf buiten beeld bleef, wat mijn opwinding verhevigde. Af en toe schreef ik wat zinnen in de chatruimte, want dat was wat wij al maanden deden. Ik tikte woorden waar ik niet eens over hoefde na te denken en waarvan ik wist dat ze hem opwonden. Maar verder deed ik niks, hoefde ik niks. Mijn eeuwige behoefte om het een man naar de zin te maken, was dit keer afwezig. Het was duidelijk dat deze man niets méér verwachtte dan door mij bekeken te worden. Dat was het grootste geschenk van die avond. Ik liet een paar vingers bij me naar binnen glijden en voor het eerst in mijn leven werd lust de extase zoals die bedoeld is. Zonder ook maar mijn clitoris aan te raken, kwam ik klaar - voor het eerst in mijn leven. Ik had nooit eerder een orgasme gehad.

Zo vaak had ik het geprobeerd, met mijn man en ook in mijn eentje. Maar altijd raakte ik net voor het hoogtepunt overprikkeld. Dan verdroeg ik de aanraking niet langer en sloeg genot om in aan pijn grenzende irritatie. Zo was het altijd geweest. Daar had ik me bij neergelegd. Maar nu, door dit wonderbaarlijke toeval, kwam daar op mijn 40ste ineens verandering in. Ik kan moeilijk beschrijven hoe dat voelde. Het leek of alle lustgevoelens die zich jaren hadden opgehoopt in een keer een uitweg vonden. Ik was niet ontroerd of emotioneel, alleen maar blij en verrast en intens gelukkig. Na afloop pakte ik een theedoek van het aanrecht, op de grond had zich wat vocht verzameld, zo intens was dat orgasme geweest. Toen ik opkeek, hoorde ik mijn man zacht snurken op de bank, hij had niets gemerkt. Om te weten of dit een eenmalige ervaring betrof of een die zich liet herhalen, sprak ik meteen de volgende dag weer af. Alles was identiek aan de eerste keer: ik was gekleed in badjas en laarzen, de man zat weer in zijn nakie achter zijn bureau en mijn man lag slapend op de bank. En weer herhaalde zich alles, het orgasme, de verrukking. Maar dit keer werd mijn man wel wakker. Ik ging zo op in mijn cyberervaring dat ik niet gemerkt had dat hij achter me was komen staan. Hij tikte op mijn schouders. Snel klikte ik weg, te laat. Hij was razend, verontwaardigd, het vertrouwen was beschaamd en toch zag ik na een paar dagen in zijn glinsterende ogen dat hij zich verheugde op de mogelijkheden die mijn nieuwe uitbundigheid boden voor ons vijftienjarig huwelijk.

Al snel genoot hij net zo van mijn orgasmen als ik. Die camera en de fysieke afwezigheid van een man - toch een beetje een absurde voorwaarde voor lichamelijk plezier - bleek ik helemaal niet nodig te hebben om het in bed naar mijn zin te hebben. Openstaan voor een orgasme bleek een mindset. Ik hoefde me alleen maar op het juiste moment in mezelf te keren, me te concentreren. Nu ik wist hoe het moest, kreeg ik het op alle mogelijke momenten voor elkaar. Alleen én met mijn man.

De dienstbaarheid die me bij het vrijen altijd in de weg had gezeten, kan ik sindsdien beter uitschakelen. Door mezelf belangrijker te maken, me als het ware kortstondig onbekeken te wanen door mijn man, roep ik hetzelfde effect op als met de eenzijdige camera. Voor anderen klinkt dat misschien vanzelfsprekend, voor mij is het tot op de dag van vandaag een openbaring. En het meest van alles verbazen me de gevolgen van deze bevrijding voor de rest van mijn leven. Ik ben vrolijker, zelfbewuster. Ik durf meer, op elk gebied. De nieuwe baan bijvoorbeeld die ik sinds een tijdje heb, daar had ik nooit op durven solliciteren als ik me niet zo op mijn plaats had gevoeld door mijn veranderde seksbeleving. En ja, ik weet hoe gek dat klinkt, maar zo is het echt. Seks en lust zijn van levensbelang, juist voor het leven van alledag.'

Op verzoek van de geïnterviewde is de naam Emma gefingeerd. Ook geïnterviewd worden over uw relatie? Mail een korte toelichting naar lust@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.