Interview

'In ons werk gaat het om zo veel meer dan seks'

Lyle Muns, sekswerker

De nieuwe vereniging voor sekswerkers Proud heeft een opvallende woordvoerder: man, student en vooral met open vizier.

Lyle Muns in de roemruchte voormalige seksclub Yab Yum: `Ik zie niet in waarom ik me zou moeten schamen` Beeld Sanne De Wilde

'Vraag sekswerkers wat het grootste probleem in hun beroep is en vaak zullen ze het niet hebben over vervelende klanten of slechte exploitanten, maar over het taboe op prostitutie.' Lyle Muns, 21 jaar, woordvoerder van de pas opgerichte sekswerkersvereniging Proud, kijkt wat nerveus naar de mensen die zondagmiddag op het hoogpolige tapijt van de voormalige seksclub Yab Yum staan.

'Zowel landelijk als lokaal kijken politici met argusogen naar sekswerk', zegt Muns. 'Er wordt heel veel gediscussieerd over sekswerk maar niet met sekswerkers zelf.'

Woordvoerder Muns is een van de opvallendste gezichten binnen de nieuwe vereniging. Niet alleen omdat hij man is, maar ook omdat hij politicologie studeert aan de Universiteit van Amsterdam en voorzitter is van de Amsterdamse jongerentak van GroenLinks. Eén of twee keer in de week spreekt hij af met mannen die via internet contact met hem leggen. Een beter bijbaantje kan hij zich niet voorstellen.

Misstanden

Hij baalt er dan ook van dat het werk met scepsis wordt bekeken, dat er vaak meteen over misstanden wordt gesproken, zoals in het kritische EO-programma Jojanneke in de prostitutie. 'Dat is geen accuraat beeld', zegt hij. 'Ik herken me daar niet in, en veel van mijn collega's ook niet.'

Natuurlijk, er zijn misstanden, erkent Muns. Maar dat is niet het hele verhaal. Er zijn ook genoeg mensen die het werk met plezier doen, zegt hij, mensen die er zelf voor gekozen hebben. En daarom is het goed dat er nu - een paar jaar na het faillissement van De Rode Draad - weer een vereniging is die de belangen van prostituees, escorts en pornoacteurs behartigt.

Muns is opvallend open over zijn werk. Waar sommige prostituees in Yab Yum met maskers en pruiken rondlopen, bang voor de zoemende en flitsende camera's, staat hij iedereen te woord. In een vol etablissement neemt hij ook gerust de telefoon op. 'Ik ben escort', zegt hij dan tegen een journalist van SBS. 'Ik zit niet achter de ramen. Ik bepaal mijn eigen uren. En soms geniet ik ook van de seks.'

Lyle Muns over EO-programma Jojanneke in de prostitutie: 'Dat is geen accuraat beeld.' Beeld anp

Dubbelleven

Een half jaar geleden ging dat nog anders. Muns woonde bij zijn ouders - vader werkzaam bij een universiteit, moeder in de verpleging - in het Vlaamse dorp Bilzen. Hij zat in de laatste klas van de middelbare school en was voorzitter van de Vlaamse Scholierenkoepel (VSK), waar hij zich boos maakte over scholieren die van school werden gestuurd wegens wangedrag.

Hij leidde een dubbelleven. Al sinds zijn 18de sprak hij af met mannen. Hij had geld nodig om te reizen, wilde geen vakken meer vullen bij de Jumbo en zag dat homoseksuelen op internet geld boden voor seks.

Zijn eerste klant was een getrouwde man die Muns van het station kwam halen en meenam naar zijn huis. Hij was bankier en vertelde dat hij al zijn hele leven worstelde met zijn biseksuele gevoelens. Er waren momenten geweest dat hij met zijn auto aan de waterkant had gestaan, één dot gas verwijderd van zijn dood.

Ophef

Ook de klanten die volgden hadden een verhaal. Zo ontmoette Muns een man met dwerggroei, die moeite had een partner te vinden. Ook hielp hij een man in een rolstoel. 'Het zijn echt niet allemaal vieze mannetjes die hun kwakje willen lozen', zegt Muns. 'Heel vaak zijn het kwetsbare mensen die een warm lichaam naast zich willen. Mijn werk is zo veel meer dan seks.'

Vorig jaar was hij de geheimzinnigheid zat. Hij was het zat om te bedenken wie hij de waarheid zou vertellen en wie niet. Hij was het zat om smoezen te bedenken als iemand vroeg hoe hij aan dat geld kwam om te reizen. Waarom zou hij nog zwijgen?

En dus typte hij op 25 juli 2014 met trillende handen een bericht op zijn blog. De titel: Ik ben sekswerker (and I'm proud of it). In deze coming out vertelt Muns openhartig over zijn werkzaamheden. 'Ik zie niet in waarom ik me zou moeten schamen voor wat ik doe.'

Er ontstond ophef. De Vlaamse krant Het Laatste Nieuws schreef erover. Andere media volgden. Kon de voorzitter van een scholierenclub zoiets wel zeggen? En betaalde hij eigenlijk wel belasting over zijn inkomsten? Muns besloot op te stappen als voorzitter. 'In het publieke discours werd mijn sekswerk geassocieerd met de scholierenkoepel. Ik had beter kunnen wachten tot mijn termijn was afgelopen.'

Het was een zware tijd, zegt hij, maar spijt heeft hij niet. Hij heeft er veel van geleerd, het heeft hem sterker gemaakt, hij voelt zich vrijer. En kijk eens waar hij nu staat, in Yab Yum, als woordvoerder van de sekswerkersvereniging. Ja, hij is tevreden. En misschien kan hij ervoor zorgen dat het taboe op prostitutie verdwijnt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.