Stamgasten Café Entree in Veenendaal

‘Ik moet bezig zijn, anders word ik stapelgek’

Willem (52), een opvallende verschijning in café Entree in Veenendaal, tobt al tien jaar met zijn gezondheid. ‘Maar ik lééf.’

Stamgast Willem in café Entree, Veenendaal.

Willem: ‘Twintig jaar geleden ontstond het plan om naar Australië te gaan, samen met een kameraad. Ik wilde in Queensland wonen en werken. Die vriend vertrok alvast, ik kreeg een goede baan in Nederland en wilde nog een tijdje sparen. 

‘Toen ik 40 werd, gaf ik mezelf een wereldreis cadeau. Eerst Hongkong, toen naar Australië, daarna weer een paar dagen in Hongkong, door naar Thailand, een weekje Nederland en als laatste naar Canada, waar ik familie heb wonen. Het was werelds, ik heb zó vreselijk genoten. Maar een paar jaar later, in 2008, nam mijn leven een andere wending

‘Ik werkte in de kerstpakketten en relatiegeschenken toen een collega een pallet op mijn voet liet vallen, precies op de wreef, achter mijn stalen neus. Die pallet was niet erg, maar de 250 kilo die erop lag kon ik echt niet tillen. Ik heb nog anderhalve maand doorgewerkt, want die kerstpakketten moesten eruit. En daar heb ik mezelf mee genaaid. 

‘Van januari 2009 tot nu heb ik dokters bezocht, maar het komt niet meer goed. Sinds die pallet ben ik afgekeurd. Ik ben uit een rolstoel terug gerevalideerd, dat wel. Bij de Sint Maartenskliniek dachten ze dat het me niet zou lukken. Maar ik zei: ‘Het gaat me godverdomme lukken, anders stop ik met leven.’ En hier loop ik, zonder stok, want die heb ik toevallig uitgeleend aan de kroegeigenaar. Ik heb wel medicatie, om de pijn te stillen.

‘Ik ben een periode zwaar depressief geweest, maar daar ben ik uitgekomen. Ik zat hele dagen thuis, reageerde veel op de website van De Telegraaf, op GeenStijl, The Post Online. Ik heb me verdiept in de rechtspraak, in wat wel mag en niet mag, wat de wetten zijn in Nederland, wat de mazen in de wet kunnen zijn. Hartstikke leuk en interessant. Ik moet bezig zijn, anders word ik stapelgek.

‘Elke ochtend om 6 uur zwem ik met mijn hond, alleen nu even niet omdat er blauwalg in het water zit. En ik ben, rustig aan vanwege mijn spierdystrofie, de chaos in mijn huis aan het verminderen. Ik ben een verzamelaar. Ik heb bijvoorbeeld 1.500 bierglazen staan, die moeten allemaal weg. Ik wil een vrouw kunnen uitnodigen, samen leuke dingen doen. Ik ben 52, het is tijd om er een duiventilletje van te maken.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.