'Ik had maar een voorwaarde: niet in mijn bed en niet in mijn huis'

Lust & Liefde

Gamer Fercio (27) kwam uit een loodgietersmilieu, zijn vriendin had ex-krakers als ouders. Hun liefde bloeide.

Lust & Liefde.

'Ik ben met deze liefde veel te ver gegaan. Ik focuste me alleen maar op haar, al het andere verloor zijn betekenis. Ze was niet alleen mooi en lang met kort haar en onschuldige ogen, maar trok me een heel nieuwe wereld binnen die ik na een paar jaar als de mijne ben gaan beschouwen. Voor ik haar leerde kennen, was ik een introverte gamer en skater die dagenlang doorbracht met videospelletjes, een die weinig interesse had in anderen. Mijn vrienden waren ook gamers. Als ik al gesprekken met hen voerde, gingen die over de spelletjes die we deden en langer dan enkele dagen verdroeg ik hun aanwezigheid niet. Ik geloof dat iedereen twee persoonlijkheden heeft: een voor als je alleen bent en een die je als masker opzet om met de buitenwereld te kunnen omgaan. Maar toen ik haar leerde kennen, merkte ik dat die twee persoonlijkheden ook kunnen samenvallen. Met haar raakte ik nooit uitgeput van praten. Sterker, het was of ik juist helderder en scherper werd in haar aanwezigheid. Ik herinner me de keer dat ze terugkwam uit Amerika en me vertelde hoe filmisch dat land is, hoe het leek of iedereen die je te woord staat in een diner of een winkel je met zijn extraverte gedrag uitnodigt acteur te worden in zijn toneelstuk. Hoe aanstekelijk ze dat vond en vervreemdend ook. Van de weeromstuit praatten we die hele avond Engels, en niet lang daarna maakten we samen een reis van een maand door Japan. Ik, die nooit enige belangstelling had getoond voor andere culturen. Mijn vader heeft een loodgietersbedrijf, mijn moeder heeft altijd thuis voor de kinderen gezorgd, het enige museum dat ik tot mijn 25ste van binnen had gezien was het Spoorwegmuseum, maar met haar, mijn lief, bezocht ik exposities van onder anderen Picasso. Het was of alles wat ik met haar meemaakte een snaar raakte die resoneerde in al mijn observaties en gedachten.

Haar antropologische kennis, haar feministische ideeën, haar ouders die ex-krakers waren, ze riepen niet zomaar sympathie in me op, zoals je als verliefde geneigd bent alles wat de ander bezielt aantrekkelijk te vinden. Nee, het ging verder. Het was of al haar denkbeelden exact op het goede moment bij mij landden, of ze iets aan het rollen brachten, mij veranderden. Vlak voor ik haar had leren kennen was ik aarzelend een nieuwe weg ingeslagen door naast mijn werk op mijn vaders kantoor als muzikant op festivals op te treden. Maar toen ik haar leerde kennen, leek de verwezenlijking van mijn dromen ineens veel dichterbij. Al mijn ambities hadden liggen wachten tot ze gezien werden door haar, bevrucht werden door haar, bemest en bewaterd. We waren een eenheid, niet omdat we op elkaar leken, maar omdat we elkaar opzweepten met discussies over de toekomst van de aarde, de voor- en nadelen van de doodstraf. Als het de een tegenzat, zei de ander: ik wou dat ik een reuzenknuppel had, dan zou ik daar iedereen die jou pijn doet, mee om zijn oren slaan. Iedere ochtend deden we een wedstrijdje wie voor wie een ontbijtje mocht maken. We ontwikkelden een gezamenlijke liefde voor luiaards en olifanten en stuurden elkaar de hele dag fotootjes van tekstjes of plaatjes die we zagen. Ik raakte mijn donsveren kwijt, ontgroeide het loodgietersmilieu en verwonderde mij over de nieuwe toekomst.

Dus toen zij en ik op een avond op de bank een aflevering van Fargo lagen te kijken, en ze zei, 'zet even op pauze ik moet je iets vertellen', was ik aanvankelijk niet geschokt toen ze vertelde dat ze de behoefte had naast mij ook andere jongens te willen leren kennen. Ik hoorde wat ze zei, maar als ik haar aankeek, zag ik nog steeds dat onschuldige lieve meisje. Waarom zou ik haar niet alles gunnen wat ze begeerde? Ik had maar een voorwaarde, niet in mijn bed en niet in mijn huis.

Dat was dus afgesproken. We zetten de tv weer aan en keken verder naar Netflix. Maar toen ze een paar avonden later voor mijn neus begon te flirten met een andere jongen en weer een paar weken later toestond dat iemand anders haar opgewonden aanraakte, kreeg ik een paniekaanval. In de manier waarop ze lachte om de grappen van die man, tekende zich het einde van onze verhouding af. Ze dreef van me weg en voor ik het wist, was het te laat en was het uit tussen ons. Al snel was er niets meer over van de energie die ze me gegeven had. Ik kreeg woede-uitbarstingen, kon me niet meer concentreren op mijn werk, heb me laten testen op adhd en autisme want ik herkende mezelf niet meer. Samen met onze liefde verdween de fundering onder het nieuwe beeld dat ik van mezelf had gecreëerd, mijn hoop en verwachtingen.

En toen gebeurde er iets: na een tijd lang aan de grond te hebben gezeten, besloot ik mijzelf onder de loep te nemen. En beetje bij beetje begon ik de burgerlijke wereld waar ik vandaan kwam opnieuw te waarderen. Ik leerde inzien dat de collega's op kantoor, op wie ik een beetje was gaan neerkijken, best oké zijn, zolang ik maar een paar dagen per week fulltime muziek kan maken. Ik begon te onderhandelen over mijn functie en ontdekte dat ik gebaat ben bij meer routine dan ik had willen toegeven. Langzaam maar zeker smeedde ik mijn nieuwe en oude wereld om tot een derde wereld, mijn wereld, een waar ik me echt op mijn gemak voel en tot rust kom. Maar ik mis haar nog steeds. Gisteren zag ik in de trein een hendel, die leek op een slurf. De schroeven erboven waren als ogen. Ik maakte een foto van mijn olifant en moest me bedwingen die niet meteen naar haar te sturen. Want zij is de enige die net zo van olifanten houdt als ik, de enige die zo'n beeld op waarde kan schatten.'

Op verzoek van de geïnterviewde is de naam Fercio gefingeerd. Ook geïnterviewd worden over liefde en lust? Mail een korte toelichting naar lust@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.