Quincy Jones
Quincy Jones © AFP

Quincy Jones neemt geen blad voor de mond en Martha Riemsma is een freelancer armer

De mediaweek in Top & Flop

Wat er goed was en wat wat minder deze mediaweek. Deze week: de smeuïge verhalen van Quincy Jones en een weinig invoelende hoofdredacteur.

Top

De dochter van Quincy Jones, producer, muzikant en arrangeur, noemt haar vader 'LL QJ'. LL staat voor Loose Lips. 'Ik haal me', beaamt Jones tegen mannenblad GQ over zijn loslippigheid, 'altijd allerlei problemen op de hals.'

Deze week verschenen, ter promotie van een Netflix-documentaire, twee interviews met Jones (84) in Amerikaanse media: in GQ en Vulture. Jones noemt graag namen van bekende vrienden en spaart hen niet. Ray Charles en Frank Sinatra? 'Die motherfuckers hebben feesten uitgevonden.' Michael Jackson? Die jatte muziek en was gierig, 'Machiavelliaans'.

De eerste keer dat hij The Beatles zag spelen, dacht Jones dat ze 'de slechtste muzikanten ter wereld' waren. Over acteur Marlon Brando: 'Hij deed het met alles en iedereen. Hij zou nog een brievenbus neuken. James Baldwin. Richard Pryor. Marvin Gaye.' (De weduwe van Pryor bevestigde dit.)

Jones wist trouwens ook wie Kennedy heeft vermoord, vond dat de huidige popmuziek niet meer is dan 'loops, beats, rhymes en hooks' en vertelde dat hij ooit op date ging met de bijna vijftig jaar jongere Ivanka Trump.

Hoewel Jones, die in gesprek met GQ het woord 'motherfucker' 89 keer gebruikt, geen blad voor de mond neemt, komt hij geenszins verbitterd over. Het zijn smeuïge verhalen, haast liefkozend verteld. Door een man die weet wat hij zich op de hals haalt, maar daar geen, euhm, zier om geeft.

Haro Kraak

Hoofdredacteur Martha Riemsma wilde in het Mediaforum op Radio 1 de genuanceerde werkelijkheid recht doen, maar vergat invoelend te zijn

Flop

Astrid Joosten verdient 175 duizend euro per jaar, weten we dankzij Wat verdien je?, een BNNVARA-quiz over 'misschien wel het allerlaatste taboe van Nederland', de hoogte van het salaris. Freelancejournalist Britt van Uem verdient 57,85 euro met vier uur werk aan een stuk van 450 woorden voor De Twentsche Courant Tubantia, vertelde ze deze week in een aflevering over de mediasector. Een greep uit de verontwaardigde kreten van de panelleden: onaanvaardbaar, schandalig, waardeloos. Had ze weleens overwogen te stoppen, vroeg een van hen. Van Uem, zichtbaar geëmotioneerd: 'Nou ja, nu.' Hoofdredacteur Martha Riemsma wilde een dag later in het Mediaforum op Radio 1 de genuanceerde werkelijkheid recht doen, maar vergat invoelend te zijn. Het tarief van 13 cent per woord gold voor 'relatief makkelijk te behappen' stukken, 'niet de verschil makende, dragende verhalen'. Ze vond het een prima basistarief. Wellicht had ze beter kunnen benadrukken dat het pijnlijk is dat de regionale journalistiek het met sterk krimpende budgetten moet zien te rooien en dat het werk van gewaardeerde, ervaren freelancers als Van Uem inderdaad meer waard is, maar dat het simpelweg niet te betalen is. Dan had Van Uem zich misschien gesteund gevoeld. Nu concludeerde ze, begrijpelijk, dat ze beter verdiende: Riemsma is een freelancer armer.

Gidi Heesakkers