Anna Nooshin.
Anna Nooshin. © ANP

Nooshin brengt vriendelijke polderglamour en Plasman zet onedele vraagtekens bij de timing van Brandt Corstius

De mediaweek in Top & Flop

Wat er goed was en wat wat minder deze mediaweek. Deze week: Anna Nooshin doet gewoon aardig en advocaat Peter Plasman demonstreert de overtreffende trap van niet-chic.

Top

Oké, er ging veel fout. Zo veel dat je maandagavond het idee kreeg dat RTL5 een persiflage op een grootse liveshow uitzond in plaats van de finale van Holland's Next Top Model. Presentatrice Anna Nooshin en de regie verhielden zich tot elkaar als de ontvoerde Will Beyers en zijn moeder in het eerste seizoen van Stranger Things: er was contact, maar ze vonden elkaar niet.

Bekeken door de modieuze bril der ironie is dit soort vergeefse polderglamour sowieso genieten. Van de platitudes van de jury ('Houd het dicht bij jezelf'), via de catwalk-loopjes die run worden genoemd en fierce moeten zijn, naar de visagist van grootwinkelbedrijf Hema die doet alsof Karl Lagerfeld hem persoonlijk een make-upkwast in de hand heeft geduwd.

Toch is HNTM ook te prijzen in oprechte zin. Het programma was de laatste jaren in slaap gesukkeld en werd dit seizoen wakker gekust door een nouveauté: ook jongens mochten een gooi doen naar het modellendom. En dus zagen we puberjongens huilen voor de jury en sukkelige grapjes maken over hun 'piemel'.

Maar het verfrissendst was presentatrice Nooshin die, in tegenstelling tot de quasi-strenge blonde amazones die haar voorgingen, gewoon aardig deed tegen de kandidaten. De livefinale ging niet geweldig, maar gedurende het seizoen hield ze het, ja inderdaad, 'dicht bij zichzelf'.

Loes Reijmer

Flop

De zaak van Jelle Brandt Corstius tegen Gijs van Dam haalt zacht gezegd niet het beste in de mens naar boven. Afhankelijk van het kamp waarin je zit, is het een strijd tussen een slachtoffer en een verkrachter of een lasteraar en een slachtoffer. Op sociale media spreekt men zich uit voor #teamjelle of #teamgijs alsof het een gezellig potje armpjedrukken betreft.

Wat er die avond vijftien jaar geleden heeft plaatsgevonden, weten we niet. Ja, orale seks, al dan niet gedwongen. Toch zijn er mensen die menen te weten dat Brandt Corstius spijt heeft van een homoseksuele uitspatting. En anderen die niet twijfelen aan de kwaadaardigheid van Van Dam, die dinsdag naar buiten trad in Pauw.

Gelukkig was daar Peter Plasman, advocaat van Van Dam, die in De Telegraaf demonstreerde wat de overtreffende trap van niet-chic is. Waarom bracht Brandt Corstius zijn verhaal naar buiten? 'Wat zich laat vaststellen', zei Plasman, 'zonder dat ik daar conclusies aan verbind, is dat het artikel in Trouw in dezelfde week verscheen als de nieuwe televisieserie van Brandt Corstius. Is er een relatie?'

De timing van Brandt Corstius, tja, wat was daar ook alweer mee? O ja, het kwam toevallig precies in de week van #metoo, de wereldwijde beweging tegen grensoverschrijdend seksueel gedrag. We durven daar wel een conclusie aan te verbinden: er is een relatie. Aldus #teamantiplasman.

Haro Kraak