Charlotte Mutsaers.
Charlotte Mutsaers. © Oof Verschuren

Mutsaers ontkent doorverkopen kinderporno na uitspraken in de Volkskrant

Charlotte Mutsaers (74) is in opspraak gekomen na uitspraken in Volkskrant Magazine over het doorverkopen van kinderporno. In een interview naar aanleiding van haar nieuwe boek Harnas van Hansaplast, over de dood van haar broer Barend, zei Mutsaers dat ze zijn omvangrijke pornocollectie, waaronder ook kinderporno, in 2002 voor 5000 euro had doorverkocht aan een seksshop in Utrecht.

Het doorverkopen van kinderporno is een strafbaar feit. Op sociale media werd dit weekend schande gesproken van de verkoop. Vooral een aantal schrijvers, onder wie Jamal Ouariachi en Marijn Sikken, sprak hun verontwaardiging uit. 'Leest de @Politie_Adam mee?', vroeg Ouariachi op Twitter.

Mutsaers ontkent nu dat ze kinderporno heeft verkocht. 'Geen haar op mijn hoofd die dat zou overwegen te doen.' Ze vindt het 'erg zuur' dat vakgenoten een 'hetze' tegen haar voeren. Haar boek is fictie, verweert ze zich. 'Ik voel mij niet geroepen om precies aan te geven wat waargebeurd is en wat niet.'
 
Om de discussie daarover te vermijden heeft Mutsaers daarom in het interview de suggestie gewekt alsof ze alles zelf heeft meegemaakt, zegt ze. 'Een primitieve geest zou dat liegen noemen. Ik noem het trouw aan het boek.'

Over het waarheidsgehalte van het boek, uitgegeven door Das Mag, wil Mutsaers wel zeggen dat alle briefjes en aantekeningen die ze citeert van haar broer authentiek zijn. 'Ik geef hem bij dezen alle credits. Maar waar het mijn eigen handelingen en uitspraken betreft is er veel verzonnen.'

'Laten vernietigen'

In de Vlaamse krant De Morgen bekende Mutsaers maandag wel dat ze 'één zak porno' had verkocht en de rest had 'laten wegruimen'. 'Ik ben destijds één tijdschrift tegengekomen waarop volgens mij enkele mensen van zestien of zeventien jaar stonden', zei ze tegen de krant. 'Maar er waren zeker geen kleine kinderen bij.' Geconfronteerd met die uitspraken zegt ze nu: 'Er was inderdaad kinderporno, maar die heb ik laten vernietigen.'

In het interview zaterdag in Volkskrant Magazine (+) maakte Mutsaers geen duidelijk onderscheid tussen feit en fictie. Ze bracht de kinderporno zelf ter sprake. 'Toen we het vonden, bij het uitruimen, dachten we zelfs: o jee, straks zijn wíj erbij. Je weet het allemaal niet. Daarna dacht ik: het is handel, we gaan het gewoon verkopen.'

Op de vraag waarom ze de kinderporno niet had vernietigd, antwoordde ze: 'Hoe had ik het in vredesnaam moeten vernietigen? Ik had nog nooit van papiervernietigers gehoord, en waar had ik het moeten verbranden? Er was voor ons één andere optie: in vuilniszakken aan de straat zetten. Dat was, gezien de grote hoeveelheid en het gewicht ervan, bijna geen doen. (...) Ik vond het van mezelf ontzettend slim dat ik dat winkeltje nog kende, ik was eerlijk gezegd wel trots dat ik het durfde.'

In het boek beschrijft Mutsaers hoe ze een grote pornocollectie in het huis van haar broer vindt, waaronder ook kinderporno. Het gaat om een tijdschrift waarin 'een man van rond de zestig' met 'een klein meisje' te zien is.