Uit bemoeizucht met haar moeder gaat Sylvia Witteman op zoek naar een wc-rolhouder

'Ik kreeg spijt dat ik het woord 'gaatje' had gebruikt'

.

Ik was een doe-het-zelfwinkel binnengelopen, niet omdat ik ooit iets zelf doe, maar om een wc-rolhouder te kopen voor mijn oude moeder. Zij is pas verhuisd, van haar poppenhuisje in de Jordaan met moeilijke trappetjes naar een nette flat met lift en 'zorg-en dienstenaanbod binnen handbereik'. Ook begraafplaats Zorgvlied is 'lekker dichtbij' zoals mijn moeder grijnzend opmerkte.

Ze is blij met het nieuwe huis, waar het nooit tocht of lekt, ze niet wordt gewekt door marktlawaai, en de zon, indien aanwezig, onbekrompen door de kamerbrede ramen schijnt. Op de galerij staan scootmobiels voor zowat elke deur braaf te wachten tot hun baasje rijden wil, maar zelf loopt zij nog als een kleine, magere kievit naar de vreemde, nieuwe supermarkt om de vreemde, nieuwe hoek.