Somberman is laf, maar dat stemt hem tevreden
©

Somberman is laf, maar dat stemt hem tevreden

Somberman

Somberman verveelt zich. Somberman zijnde zou hij daarvan moeten genieten, maar dat is niet het geval. Deze verveling drenst maar door, nu al de hele middag. De middag leent zich er erg toe om je te vervelen. Er is iets in het middaglicht (flets, stilletjes) dat verveling oproept. Hij moet aan die verveling een einde maken. Hoe doe je dat? Hij probeert een schreeuw in de ruimte uit om de stilte van de verveling te doorbreken. Als de echo van zijn schreeuw verstorven is, keert de verveling terug. De verveling houdt hem gevangen in zijn cel. Hij zint op andere middelen om zijn verveling te beëindigen. Hij zou zichzelf kwetsuren kunnen toebrengen. Door de pijn is hij dan in een klap verlost van zijn verveling. Hij pakt een mes. Het mes zweeft boven zijn arm. Toe te steken durft hij niet. Daar ben ik te laf voor, denkt Somberman. Hij voelt een zekere tevredenheid over zich komen. Hij is te laf, een eigenschap die hem bevalt. Nu moet hij nog van die tevredenheid zien af te komen. Dat zal op de duur wel lukken. Hij heeft voor hetere vuren gestaan.