Hebreeuws is lange tijd een 'dode taal' geweest, en nu staat het op een boodschappenbriefje
© Theo Stielstra

Hebreeuws is lange tijd een 'dode taal' geweest, en nu staat het op een boodschappenbriefje

Boodschappenbriefje

Dit briefje is ondersteboven op de foto gegaan. Dat zijn van die dingen die je ontdekt als je om hulp vraagt omdat je in het duister tast over de taal. Het is geen Thai, geen Arabisch en geen Turks, zoveel wist ik al. Is het Iraans, vraagt iemand. Navraag in Teheran leert: nee. Grieks? Ook niet, blijkt na contact met een Griek. Dan melden de kenners zich op Twitter en Facebook: het is Hebreeuws, de taal van het jodendom. Ahaa! Als gesproken taal is het Hebreeuws lange tijd een 'dode taal' geweest. Vanaf eind 19de eeuw leefde het Hebreeuws echter op en kwam weer in gebruik als dagelijkse omgangstaal. En nu staat het dus op een boodschappenbriefje. 

Hebreeuws wordt trouwens van rechts naar links geschreven. (Draait u het magazine gerust even om). En dan de vraag: wat staat er? Het antwoord: melk, boter, eieren, groente(n), fruit, brood, wortel(s), pasta, gemalen vlees/gehakt, tomaten, tomatenpuree/tomaten in blik, maanzaad (omcirkeld), meel/bloem, honing, suiker, thee, zoete paprika/paprikapoeder, wasverzachter (groot), waspoeder, dweil.

boodschappenbriefjesonline.nl