'Ik schijt altijd heel compact. Eén keer vegen is genoeg'

Een discussie bij de sigarenboer over de (on)zin van vochtig toiletpapier

.

Bij het buurtpostkantoortje annex de sigarenboer stond ik in de rij te wachten met een pakje dat verzonden moest worden. Er wonen daar twee oude streepjeskatten, van wie er altijd wel een op de toonbank ligt te slapen, het lichaampje bevallig om de kassa gedrapeerd. Als je aan de beurt bent mag je hem aaien, dus ik hoop altijd - tot nu toe vergeefs - dat er tijdens het wegen en frankeren van mijn post iets mis gaat, een stroomstoring of aardbeving of zo, zodat ik kan aaien tot ik een ons weeg.

Terwijl ik verlangend naar die slapende kat keek, luisterde ik naar twee mannen achter me.