FOTOSERIE MATJES

Vooral in Haagse kringen al 35 jaar mateloos populair. En nu gloort een heuse Matlas

In het haarbeeld van de jaren 80 nam de mat een voorname plek in. Denk aan Patrick Swayze, Gert-Jan Theunisse en Live Aid. De Haagse fotografen Rein Langeveld en Daniel Heikens zijn samen met vormgever Joost Nijhuis nu druk in de weer met een heuse Matlas.

In deze coronatijd krijgen veel mannen er noodgedwongen mee te maken, een jaar of 35 geleden lieten hele volksstammen er bewust een groeien: een mat. De hoogtijdagen van bands als Duran Duran en Kajagoogoo zijn onlosmakelijk met the mullet, de mat, verbonden. Acteur Patrick Swayze is niet meer onder ons, maar medio 1987 hing hij met mat op honderdduizend meisjeskamers. Iedereen die het door geruchten over chemische hulpmiddelen ge- plaagde wielericoon Gert-Jan Theunisse nog de Alpe d’Huez op ziet fietsen, ziet óók weer die blonde mat wapperen in de wind. Live Aid uit 1985 was een legendarisch benefietconcert én een formidabele mattenshow.

Het schijnt dat Benjamin Franklin, founding father, er een in zijn nek had liggen toen hij eind 18de eeuw Parijs aandeed, en dat Hunnen en bepaalde indianenstammen er ook mee werden gespot. Maar de gloriejaren van het mannenkapsel dat zich laat omschrijven als ‘kort van voren, lang van achteren’ waren de jaren tachtig van de 20ste eeuw. Er is veel te zeggen voor de hypothese dat de mat in dat decennium net zo omnipresent was als de royaal geproportioneerde bakkebaarden in het decennium ervoor.

Die bakkebaarden hebben sindsdien al weer flink wat comebacks gemaakt. Dat het met de mat sinds de gloriejaren nooit meer echt iets is geworden, kan te maken hebben met het feit dat de meningen er in de hoogtijdagen al over verdeeld waren. Er waren mensen die spraken van ‘de Opel Manta onder de kapsels’. Er waren vrouwen die onder geen beding matten en matjes in huis wilden.

De mat zag je overal, maar in de bestuurlijke hoofdstad van Nederland, zo leek het, nog net wat meer dan elders. Die stad werd 35 jaar geleden ook weleens Nederlands mattenhoofdstad genoemd. Dat bovengemiddeld veel van ’s werelds overgebleven matdragers daar wonen, lijkt zo bezien niet toevallig. De Haagse fotografen Daniel Heikens en Rein Langeveld, zelf matloos, spreken van ‘een stukje Haags cultureel erfgoed’. Tussen 2011 en 2019 fotografeerden en interviewden zij stadgenoten die wars van modegrillen en oordelen van de smaakpolitie, een grote voorkeur voor de mat aan de dag zijn blijven leggen.

Vormgever Joost Nijhuis maakte van hun werk een Matlas van 160 pagina’s. Om die uit te kunnen geven, is een crowdfundingactie opgestart. Vanaf mei zijn 35 mannen uit de Matlas alvast levensgroot te zien in de hal van het Haagse Fotomuseum.