Pret met een raket

Raketten zijn een leuke hobby. Je bedenkt ze, je bouwt ze, en op een goede dag gaan ze rechtstandig omhoog, honderden meters de blauwe lucht in. En meestal komen ze weer zachtjes omlaag. Fotograaf Jan Mulders keek een dag mee.

Je kunt jezelf niet elke dag meten met Chuck Yeager (1923-2020). U weet wel, die legendarische Amerikaanse piloot die in 1947 door de geluidsbarrière vloog. Maar als je in Baarlo je eigen raket mag lanceren op het weiland van een boer, dan kun je toch een leuke dag hebben.

De 29 mannen en één vrouw van raketvereniging Tripoli Netherlands hebben een hobby die draait om hun raket, een High Power Rocket (HPR), niet te verwarren met de Low Power Rocket (LPR). De raketten zijn 1 tot 3 meter lang, met een diameter van 2 tot 20 centimeter.

De raketten worden zelfgebouwd, meestal aan de hand van bouwpakketten. Een dure hobby is het niet, of hoeft het niet te zijn. Als je gek wil doen, kun je het zo gek maken als je zelf wil. Je kunt ook een beroemde raket nabouwen, zoals The Sidewinder, de Falcon 9 of de Thunderbird 3.

De lancering van een raket met een skidmarkraketmotor, deze zijn minder krachtig maar produceren meer rook en lawaai. Spektakel dus.

De raket gaat omhoog, zo is het bedoeld, en weer naar beneden. Veel tijd zit daar niet tussen, nog geen minuut. Als raketbouwer kun je dan niets anders doen dan je handen op je rug houden, want besturing is uit den boze. De raket moet het zelf doen, en dat is wel zo prettig. In de raketmotor stop je ammoniumperchloraat als raketbrandstof. Naar beneden gaat de raket met een parachute, maar als die niet opengaat, wat altijd kan gebeuren, dan kan-ie tot een meter diep de grond in gaan. Dat moet je niet willen als raketbouwer, net zoals het een nachtmerrie te noemen is dat je een raket kwijtraakt. Ja, kwijt, dat je ’m niet meer kunt vinden, die raket. Daarom laat je er een tracker in achter, meestal een oude smartphone.

  • Gabriël Hoogeboom met ‘Maddog’.

  • Tess van Hulst met ‘Bumblee’, die nog wel een laagje verf nodig heeft.

  • Steve Dulek en de 3-inch ‘Pterodactyl’. Deze raket is gebruikt om een cansat (een lading met meetapparatuur ter grootte van een bierblikje die met eigen parachute wordt losgelaten) van Oisterwijkse scholieren naar ruim 600 meter hoogte te sturen

  • Schulte met zijn ‘Dutch Flag Endeavour’.

Gabriel Hoogeboom (64) is de voorzitter van Tripoli Netherlands, al twaalf jaar. Als 7-jarig jochie droomde hij al weg bij lanceringen van de Apollo-raketten. Maar hij wist al vroeg dat een toekomst als astronaut voor hem niet was weggelegd – dat wilde immers iedereen. Op een lanceerdag houdt hij de boel scherp in de gaten, hij is de launch director. Hoe blauwer de lucht, hoe beter, op zo’n dag, net als weinig wind. Hij zorgt ervoor dat de lancering veilig verloopt, en dat niemand hoger gaat dan 1.800 meter. Heel moeilijk is dat niet, want de meeste leden van raketvereniging Tripoli zijn oplettende burgers die geen gedonder willen. Denk aan binnenvaartschippers, lieden uit de verzekering of winkeliers. Er is eentje geroyeerd, in al die jaren. Veel wil Hoogeboom er niet over zeggen, maar het geroyeerde lid hield zich niet aan de veiligheidsregels, hij was een beetje een raketcowboy.

Steve Dulek telt af voor lancering. Dit campingtafeltje met een knoppendoos is mission control.

Hoogeboom is een gepensioneerd procesingenieur en heeft hobby’s, hij telt er zelfs zeven. Behalve raketten is er muziek, het strand, fietsen, stripboeken, modelspoor, en 3D-printen. Bovenaan staat de muziek, want hij is bassist van The Maddogs, ooit begonnen als een Rolling Stones-coverband. Die naam is ontleend aan een hockeytoernooi met die naam, waar de band twaalf jaar geleden debuteerde. Inmiddels is Hoogeboom niet meer de enige zanger, er is ook een zangeres, waardoor het repertoire is uitgebreid.

  • Het rookspoor van Trondur Rothengatters raket ‘Pike’. Of de raket de geluidsbarrière heeft doorbroken is onduidelijk. De sensoren stonden niet goed afgesteld. Als een snelheid of hoogterecord niet is gemeten, bestaat het niet.

Frank Baeyens met zijn collectie raketten.

  • De lanceerplek.

  • De‘Belgian Flag Endeavour’ met een sticker van de Kuifjeraket.

Zijn raket heet ook Maddog, Hoogeboom is nogal naamvast in zijn leven. Die raket is manshoog en kan makkelijk de 700 meter halen. Hij heeft in totaal vijf raketten thuis, eentje moet er nodig worden opgeknapt. Zijn vrouw heeft niets met raketten, maar ze vindt het leuk dat Hoogeboom er lekker een dag op uit gaat met die raket, zoals in Baarlo. Als hij op de knop drukt, afvuurt, de raket omhoog gaat, en weer naar beneden met de parachute, dan is zijn dag geslaagd, dan is het een leuke dag geweest. Dan gaat hij blij op huis aan.

  • Hoogeboom bij de gecrashte 'Maddog'.

  • Een succesvolle berging. De raket kwam toevallig net goed terecht: tussen de sloot en de uitgedroogde weidegrond in. Na een schoonmaakbeurt kon hij weer de lucht in.

Volg ons