FOTOSERIE HARINGVLIETSLUIZEN

Hoeveel baat hebben vissen bij kiertjes in sluizen Haringvliet?

Vissen kunnen op gezette tijden door een kier in de sluizen van het Haringvliet. Fotograaf Arie Kievit volgde twee nachten het onderzoek naar de effecten daarvan.

Nederland waterland: sinds de jaren zeventig scheiden reusachtige sluizen het Haringvliet van de zee. Een noodzakelijke dam om een nieuwe watersnoodramp als in 1953 te voorkomen. Maar even zo lang is er een probleempje voor de natuur: de sluizen vormen een harde, onnatuurlijke barrière tussen zoet en zout water. Ze zijn bovendien een onneembare vesting voor trekvissen als paling, zalm en zeeforel, die hun neus stoten op weg naar hun paaigebieden stroomopwaarts in de Rijn of Maas, of juist in zee.

Na jaren van politiek gesteggel volgde in 2010 het ‘Kierbesluit’: wanneer de waterstand op het Haringvliet lager is dan op zee, gaan de sluizen op een kier, zodat weer een natuurlijke overgang tussen zoet en zout water ontstaat en vissen de sluizen kunnen passeren.

In 2013 werd het besluit bekrachtigd, pas in januari 2019 ging de eerste sluis open. Het project ging teen voor teen het water in: de meeste van de inmiddels meer dan duizend openingen duurden een kwartier tot anderhalf uur. Volgens Rijkswaterstaat zijn al miljoenen vissen door de kier gezwommen.

Omdat nog veel onzeker is, onder- zoekt Rijkswaterstaat geregeld de visstand in het Haringvliet. Fotograaf Arie Kievit ging twee nachten mee op pad met de onderzoekers. Zo zag hij hoe de onderzoekers hun kruisnetten uitzetten en naar boven haalden, en verschillende soorten vissen vingen om die te wegen en te meten.

Alles wordt nauwgezet geregistreerd, om de ecologische effecten van het ontsluiten van het Haringvliet zo goed mogelijk te kunnen beoordelen. Sommige worden van zendertjes voorzien, andere worden gemerkt met kleuren om ze bij latere vangsten te kunnen identificeren.

Tegelijk voerde de fotograaf zijn eigen gevecht: die met het licht. ‘Het was pikdonker, dus was ik bang dat fotograferen niet zou lukken. De vissers hadden een lampje op hun hoofd en er hing een klein lampje aan de mast van de boot. Dat was alles. Ik keek in feite twee nachten in een zwart gat.’

Thuisgekomen zag Kievit dat het goed was. ‘Mede dankzij mijn nieuwe camera.’

Er moet nog veel water door de zee: het onderzoeksprogramma duurt naar verwachting zo’n zeven tot tien jaar.

Volg ons