FOTOSERIE PERFECT DAY

Een dagje aan de kust

De zee is steeds nabij, maar nergens te zien. In zijn serie Perfect Day kijkt de Spaanse fotograaf Txema Salvans telkens op het juiste moment de verkeerde kant op.

Als artiesten spreken van een ‘perfect day’, weet je bijna zeker dat de dag niet volmaakt was.

In zijn nummer Perfect Day bezingt Lou Reed geluk dat voortvloeit uit het drinken van sangria in het park en het voeren van dieren in de zoo, maar de toon waaróp hij dat bezingt is dusdanig dat dit geluk een heel ambivalente toestand wordt. Een vergelijkbaar effect bewerkstelligt de Spaanse fotograaf Txema Salvans (1971) met de beelden in zijn fotoproject Perfect Day: geen enkele ondernemer die aan de Spaanse kust ‘een perfecte dag’ in de aanbieding heeft, zou Salvans’ beelden voor zijn reclameposters gebruiken, of voor de site van zijn terras, hotel of appartementencomplex.

Promotors van de schoonheid van de Spaanse kust zouden deze fotograaf vertellen dat hij de andere kant op had moeten kijken. Op al zijn beelden is de zee nabij, maar op geen enkel beeld is die te zien. De fotograaf loopt waar alle reclamefotografen ook lopen, maar hij kijkt op het juiste moment de verkeerde kant op. Zo legt hij precies datgene vast wat de mensen op zijn foto’s even de rug hebben toegekeerd, kortstondig zijn ontvlucht: de gewone wereld waar onvolmaaktheid troef is. Verrassend weinig plekken op aarde waar alles wat je ziet mooi is. Wie wil, kan Perfect Day een ondertitel als ‘honderd manieren om een landschap te ontsieren’ meegeven.

Toch zijn deze foto’s geen visueel pamflet tegen vastgoedprojecten of industrie aan de Spaanse kust. ‘Anti-reclame’ is even plat als ‘reclame’ – het werk van Txema Salvans is gelaagd en ambivalent. Deze fotograaf is geroemd om zijn ‘oog voor alles’. Met grote flats en schoorstenen legt hij ook klein geluk vast, van vele gewone mensen. Conceptueel kunstenares Joan Fontcuberta formuleert het in het nawoord van het fotoboek Perfect Day als volgt: ‘Zolang we niet weten of een andersoortig paradijs tot de mogelijkheden behoort, stellen we onszelf tevreden met dit soort momenten van rust en soms zelfs geluk tussen beton en industrie.’ Anders gezegd: er waren mooie momenten en we zagen de zee, maar geheel volmaakt was de dag niet.

Volg ons