special toneel- en televisiescripts

Vijf scènes uit tv-series die zich afspelen in coronatijd

Hoe beleven A’dam en E.V.A. de thuisisolatie? Kun je met kurk een ‘kreatief’ mondkapje knutselen? En geeft Hansje een kus of een luchtkus aan Soof? De Volkskrant vroeg vijf van ’s lands beste scenarioschrijvers een scène te schrijven voor een populaire televisieserie die zich afspeelt in de coronacrisis.

‘Boe! Ik ben een virus!’ | Scène uit A’dam – E.V.A., door Robert Alberdingk Thijm

EXT. WOONBOOT - DAG | De woonboot ligt er schitterend bij in de voorjaarszon. Het is wonderlijk rustig aan de Amstel. Misschien iets te rustig?

INT. WOONBOOT - DAG | EVA smeert aan tafel een boterham voor haar 5-jarige zoon Valentijn. Haar beste vriend Harm-Jan staat aan het aanrecht zijn handen te wassen.

EVA: ‘Adam is gewoon heel voorzichtig. Die staat erop dat iedereen die binnenkomt zijn handen wast.’

HARM-JAN: ‘Handen wassen vind ik niet erg. Alleen die desinfecterende zeep snap ik niet. Waarom niet iets maken dat naar kamperfoelie ruikt in plaats van insectenverdelger?’

Eva klaagt rustig door.

EVA: ‘Maar er is geen beginnen aan, hoor, met die kleine. Die stopt alles in zijn mond wat-ie te pakken krijgt.’

HARM-JAN: ‘Net zijn moeder.’

Eva werpt een vuile blik op Harm-Jan.

A’dam - E.V.A.

A’dam - E.V.A. is een dramaserie van NTR, VARA en VPRO die vanaf 2011 werd uitgezonden. In de serie staat de relatie tussen Adam (Teun Luijkx) en Eva (Eva van den Wijdeven), het liefdeskoppel dat elkaar in aflevering één ontmoet, centraal. Eva’s beste vriend is Harm-Jan (Rick Paul van Mulligen).

EVA: ‘Godzijdank gaan de scholen open. Dat is het ergste. Dat ik ineens zijn kleuterjuf moet zijn.’

HARM-JAN: ‘Maar hoe gaat het met mij?’

EVA: ‘Met jou?’

HARM-JAN: ‘Dat heb je nog helemaal niet gevraagd.’

EVA: ‘O God. Hoe gaat het met jou?’

HARM-JAN: ‘Slecht. Heel slecht. Mijn hele zaak ligt op zijn gat. Er is geen toerist meer te bekennen in ­Amsterdam. Alle musea zijn dicht. En niemand weet hoe lang het duurt.’

EVA: ‘Tot er een vaccin is.’

HARM-JAN: ‘U heeft zojuist de 100.000 dollarvraag goed beantwoord.’

EVA: ‘We moeten geduld hebben.’

Adam komt binnen. Hij heeft een mondkapje om en plastic hoesjes over zijn schoenen die hij uittrekt.

HARM-JAN: Kom je van Mars?’

Adam kijkt naar Harm-Jan en Eva.

ADAM: ‘Is dat anderhalve meter?’

HARM-JAN: ‘Ik zocht een totaal ontsmette handdoek.’

ADAM: ‘Keukenpapier.’

Adam wijst naar de rol op het aanrecht. Eva glimlacht naar haar vermoeide vent.

EVA: ‘Dag lieverd. Hoe was je dag?’

ADAM: ‘We hadden weer een coronauitvaart. Een gepensioneerde trambestuurder in West die niet meer buiten kwam. Hij had het ziekenhuis niet eens gehaald. Buren vonden hem.’

HARM-JAN: ‘Jezus.’

ADAM: Zijn familie had-ie in geen jaren gezien. Het erge is... ze wilden komen, maar het kon niet.’

Adam legt zijn mondkapje weg en wast zijn handen.

ADAM (CONT’D)*: ‘Ik denk steeds: al die mensen die we begraven... die waren hun tijd ver vooruit. Die leefden al jaren in quarantaine.’

EVA: ‘Dan ben ik benieuwd wie ons gaat begraven.’

VALENTIJN: ‘Boe!’

Valentijn komt tevoorschijn van onder de tafel. Hij heeft het mondkapje van Adam om gedaan.

ADAM: ‘Valentijn!’

VALENTIJN: ‘Ik ben een virus!’

Iedereen schiet in de lach. Adam tilt de hummel op, hoog boven zijn hoofd.

ADAM: ‘Ik heb je, gemeen virus!’

Valentijn het virus weet te ontsnappen en Adam achtervolgt hem door de boot. Harm-Jan en Eva kijken lachend toe.

HARM-JAN: ‘Dat is het! Mondkapjes! Ik ga mondkapjes verkopen. En dan niet van die naargeestige, maar vrolijke. Met Mona Lisa’s glimlach. Of Brad Pitt. Wat een giller!’

EINDE

(* De term CONT’D is een afkorting van continued, in een script wil het zeggen dat de tekst een voortzetting is van de dialoog.)

Robert Alberdingk Thijm

Alberdingk Thijm schreef voor tv-series als All Stars, A’dam - E.V.A., De buurtsuper en Dunya & Desie. Ook schreef hij de film Dunya & Desie in Marokko. In 2012 ontving Alberdingk Thijm de Edmond Hustinxprijs voor toneelschrijvers.

‘Hedy Corona, was die niet minister van Verkeer en Vis?’ | Scène uit Kreatief met kurk, door Arjan Ederveen

Intro-tune.

ELLEN: ‘Hoe kunnen we in deze anderhalvemetertijden toch nog gezellig samen creatief zijn zonder het gevoel van afstand te voelen? Welkom bij Kreatief met Kurk. En de man die daar antwoord op gaat geven is onze eigen ‘Altijd van je af’-goeroe Peter. Peter, welkom.’

PETER: ‘Hai Ellen.’

ELLEN: ‘Hoe ga je deze keer op speelse wijze vormgeven in deze hele moeilijke coronaprobleem­thematiekperiode?’

PETER: ‘Ik ga praktisch vormgeven vanavond, Ellen. Zonder poespas ga ik een mondkapje maken. En het basismateriaal is kurk.’

ELLEN: ‘Waarom kurk?’

PETER: ‘Omdat kurk een heel veelzijdig en licht natuurproduct is.’

ELLEN: ‘Die vervelende mondkapsituatie waar we op dit moment in zitten. Het is echt een hype. Ik heb via sociale media al vele zelfgemaakte mondkapjes de revue zien passeren. Heb jij de laatste tijd ook zo veel naaiende mensen gezien op internet?’

PETER: ‘Nee, mijn jaloerse vriendin heeft een kinderslotje op mijn laptop geïnstalleerd.’

Kreatief met kurk

Het satirische programma Kreatief met kurk van makers Arjan Ederveen en Tosca Niterink was in 1993 en 1994 op de VPRO te zien. In elke aflevering knutselden de personages Ellen en Peter van alles en nog wat met kurk, de knutselscènes werden afgewisseld met sketches. De serie was een parodie op Kreatief met karton dat in de jaren negentig bij de Tros werd uitgezonden.

ELLEN: ‘Nee Peter, ik bedoel meer een ander soort genaai. Ik bedoelde meer mondkappen-genaai. Ik heb zelfs op You Tube gezien dat ze mondkapjes naaien van sokken en sportbeha’s.’

PETER: ‘Heel herkenbaar. Toen ik de beha van mijn vriendin in de wasmand zag liggen, kreeg ik ook enorme inspiratie. En ben meteen aan de slag gegaan. Haar beha doormidden geknipt en over mijn mond en neus geplaatst.Maar nee,hij bleef niet echt goed zitten.Te zwaar. Dat kwam waarschijnlijk omdat het een beugelbeha was.’

ELLEN: ‘Oei Peter, klinkt mij als grote borsten in de oren.Je zei zojuist ‘zonder poespas’, dat klinkt mij dan weer meer in de oren als ‘fröbelen zonder franje’.’

PETER: ‘Klopt, we houden het puur bij de basis. Want alleen samen kunnen we alleen deze oorlog winnen…eh… Alleen alleen kunnen we er samen wat aan doen.’

ELLEN: ‘Ja Peter…allemaal samen heel alleen. En wat hebben we daarvoor nodig?’

PETER: ‘Een kurk. Een bril. Universele hobbylijm en een stanleymes. Natuurlijk vers gewassen handen en een schoon werkblad. En een pak koffiefilterzakjes. Ik heb hier zo’n pak zakken.’

ELLEN: ‘Volgens mij heb jij een snelfilterzak.Klopt dat Peter?’

Close-up van pak koffiefilterzakken nr.4.

PETER: ‘Klopt. Ik heb hier snelfilterzak cup 4…’

ELLEN: ‘Nummer vier, Peter. Je zei cup vier, maar dat heeft denk ik meer met je vaste vriendin te maken.’

PETER: ‘Ongebleekt en met micro gaatjes. En zoals je ziet… ik zal even mijn zak openblazen… Zie je dat het gewoon al helemaal af is. Perfecte pasvorm. Je klemt hem zo… tussen je neus en je bril en je bent klaar. Veilig hygiënisch en recyclebaar. Niks geen geknip en genaai… gewoon een heel basic van je af mondkapje… Hygiënisch en heel milieu! Het beste zijn koffiefilterzakjes gemaakt van ongebleekt papier. Gewone buurtsuperzakken.’

ELLEN: ‘Want jij steunt natuurlijk ook je lokale ondernemer in nood. Geweldig! Nou dan zijn we lekker snel klaar vandaag.’

PETER: ‘Nee Ellen… want het is natuurlijk hartstikke leuk om je creatieve uitlaatklep erop los te laten. Ik ga met hele dunne schijfjes kurk een smiley op mijn zak plakken. Ik zal even laten zien hoe je dat doet.’

ELLEN: ‘Goh Peter, je had zo in Den Haag bij de wekelijkse bespreking van de corona-update kunnen zitten.’

PETER: ‘Als minister van Hygiëne en Mondkapzaken?’

ELLEN: ‘Ik zie jou wel zitten naast de minister van Coronazaken.’

PETER: ‘Ja, naast Minister Hedy Corona’

ELLEN: ‘Minister Hedy Corona? Hoe zou het daar mee zijn? Was die niet minister van Verkeer en Vis?’

PETER: ‘Altijd van je af snijden.’

ELLEN: ‘Volgens mij was ze meer iets in de trant van minister van Milieu en Gelijke rechten.’

PETER: ‘Gebruik watervaste universele hobbylijm.’

ELLEN: ‘Of minister van Gelijke Behandeling en Gescheiden Afval?’

Peter zet filterzak verkeerd om op, zodat zijn smiley naar beneden wijst.

PETER: ‘En dan is dit al snel het eindresultaat. Kijk, daar word je toch vrolijk van? Tot de volgende keer.’

ELLEN: ‘Fijne avond.’

Eindtune.

ELLEN: ‘Volgens mij heb je het aan de verkeerde kant geplakt of van de verkeerde kant opgezet.’

PETER: ‘Ik wou de slogan ‘alleen samen alleen’ er op plakken maar dat zakt dan ook weer van mijn neus.’

ELLEN: ‘Misschien had je de beugel uit de bh van je vriendin erin moeten verwerken. God, hoe zou het met Hedy Corona zijn?’

PETER: ‘Die is inmiddels natuurlijk ook knoepert.’

ELLEN:‘Wat bedoel je met ook? Ik heb ‘roemers’ gehoord dat ze de nieuwe minister van Risicogroepzaken wordt.’

PETER: ‘Zal Henk Krol leuk vinden.’

Arjan Ederveen is acteur, televisiemaker en tekstschrijver. Hij werd in de jaren tachtig beroemd met het tv-programma Theo en Thea en later met Kreatief met kurk. Hij speelde in vele films en series. Ook is hij toneelacteur. Hij won voor zijn werk een Nipkow-schijf twee keer een Gouden Kalf.

‘Je bent geen coronadoos, doos!’ | Scène uit Soof, door Nienke Römer

EXT. DE KOOKSOOF - AVOND

Het wordt donker. Het terras is leeg, de tafels en stoelen staan opgeklapt en opgestapeld aan de kant. Behalve één tafeltje, waar iemand onderuitgezakt op een stoeltje een grote slok wijn neemt en voor zich uit staart: Soof. Het geluid van een brommer komt dichterbij. Dan komt Hansje het terras op rijden, achter op haar brommer is een grote krat gemonteerd.

HANSJE: ‘Alles rondgebracht.’

Ze zet de brommer uit en stapt af.

GERRIT (O.S.)*: ‘Nou ja, alles... Hai Soof!’

De stem van Gerrit komt uit Hansjes telefoon, die om haar nek hangt. Hij is te zien vanuit hun huis, vanaf de bank.

SOOF: ‘Hé Gerrit. Nog steeds vrijwillig in quarantaine?’

GERRIT: ‘Moet wel hè, risicogroep. Man, matig slank, je kent het wel.’

Hansje rolt met haar ogen, zet de maaltijd op het tafeltje.

HANSJE: ‘Die hangjas van de kerkstraat bleek alleen maar een tweede portie te hebben besteld om mij over te halen om te blijven eten.’

SOOF: ‘Weer? Hij zei dat het deze keer...’

GERRIT (O.S.): ‘Ja, wéér! Terwijl ik erbíj ben! Dat is toch...’

De rest van zijn betoog horen we niet, want Hansje heeft de telefoon van haar hals gerukt, wikkelt hem in een trui en stopt hem in haar tas.

HANSJE: ‘God, wat is de wifi hier toch altijd beroerd, ik kan niet eens horen wat-ie zegt.’

Soof

In de films Soof (2013) en Soof 2 (2016), geïnspireerd door de columns van Sylvia Witteman, volgen we de relatie-en werkperikelen van de Amsterdamse cateraar en kok Soof. Moeder Hansje (Anneke Blok) speelt al sinds de eerste film een belangrijke rol in het leven van Soof (Lies Visschedijk). Zo ook in Soof: De Serie (RTL).

Hansje pakt Soofs glas en neemt een grote slok wijn.

HANSJE (CONT’D): ‘Eerst vond ik ’t wel gezellig, dat-ie er altijd bij was. En zo kon-ie tenminste nog ergens komen. Maar ik ben zo GEEN. SECONDE. ALLEEN.’ (Neemt nog een slok.) ‘Ook gewoon een beetje onschuldig flirten kan niet meer. Serieus, als iemand mij vraagt wat ik het meest mis tijdens dit coronagedoe is dat het dus: onschuldig flirten.’

Ze maakt de maaltijd open, pakt er mismoedig een groene asperge uit en neemt een hap.

HANSJE (CONT’D): ‘Zelfs met die hangjas van de Kerkstraat.’

SOOF: ‘Dan heb ik goed nieuws: we mogen vanaf 1 juni weer open.’

Soof probeert het glas wijn terug te pakken van Hansje, maar die ontwijkt haar behendig.

HANSJE: ‘O, shit ja, die persconferentie. Mogen we echt weer open?’

SOOF (knikt somber): ‘Alleen het terras en met anderhalve meter ertussen, maar dat is hier niet zo’n probleem. Ruimte zat.’

HANSJE: ‘Waarom... waarom ben je niet blij?’

SOOF: ‘Was ik wel. Eerst. De jongens weer naar school is geweldig, want er zouden slachtoffers gevallen zijn als ik nog heel veel langer juf moet zijn. En weer contact hebben met klanten, af en toe gewoon alleen kunnen zijn, na gaan denken over een vakantie, feestjes, borrels... al dat soort dingen kunnen dan weer.’

HANSJE: ‘Godzijdank!’ (Neemt grote slok.) ‘Proost!’

SOOF: ‘Ja, precies. Maar toen dacht ik: als heel veel straks weer kan, dan betekent dat ook dat heel veel weer móét. Moet je ineens weer gaan bedenken naar wélke borrel je gaat in het weekend, waar ter wereld je naartoe moet op vakantie. De jongens zijn weer héle dagen de hort op, die zie ik nooit meer. En laten we eerlijk zijn, klanten zéúren vaak vooral.’

Hansje kijkt Soof verbijsterd aan.

SOOF (CONT’D): ‘Vooral voor Oud en Nieuw was het geweldig geweest, die lockdown. Want eerst ben je eindeloos hijgerig aan het bedenken wat het beste feest is om heen te gaan en uiteindelijk sta je daar altijd in je eentje tussen allemaal vreemden en weet je zeker dat je wéér de verkeerde keuze hebt gemaakt. Dus als Rutte had gezegd dat je nergens heen mocht waren we overal vanaf geweest!’

HANSJE: ‘Dat is... dat is...’

SOOF: ‘Ik weet het! Ik functioneer blijkbaar beter in een heel klein wereldje waarin ik vooral niet zelf na hoef te denken. Ik... ik ben een coronadoos!’

Hansje kijkt Soof met open mond aan, begint dan te lachen.

SOOF (CONT’D): ‘Wát?’

HANSJE: ‘Je bent geen coronadoos, doos! Je houdt alleen niet van verandering. Je bent hier nu aan gewend en straks wordt het weer anders. En ánders heb je altíjd eng gevonden.’

Lachend haalt ze haar trui met daarin telefoon en dus Gerrit uit haar tas. Ze staat op.

HANSJE (CONT’D): ‘Gerrit!’

GERRIT (O.S.): ‘Ik zag niks en ik hoorde niks!’

HANSJE: ‘Ja, wifi van Soof. Moet je horen wat ze net zei.’

Hansje hangt Gerrit om haar nek, start de brommer, geeft Soof een luchtkus. Dan rijdt ze weg. Soof kijkt haar moeder na. Ze pakt het glas wijn, neemt een slok en staart weer even voor zich uit. Dan glimlacht ze.

EINDE 

(*O.S. betekent Off Screen, het personage dat spreekt is niet in beeld)

Nienke Römer is een van de scenarioschrijvers van Soof: De Serie. Bij het publiek is Römer vooral bekend als actrice, zowel op het toneel als op tv (Flikken Maastricht, De deal).

‘Wat Mirza altijd deed vlak voor ze ging hemelen’ | Scène uit ’t Schaep met de 5 pooten, door Frank Houtappels

INT. WOONKAMER RIEK EN ARIE BALK Riek en Arie zitten op de bank. Riek leest een roddelblaadje, Arie scant geërgerd de koppen in de krant.

ARIE: ‘Riek...’ Geen reactie. ARIE (CONT’D): ‘Zullen we zo ruilen? Ik word totaal gallisch van die krant.’ Riek geeft geen antwoord. ARIE (CONT’D): ‘Riek. Of we zo kunnen ruilen. Je zou sowieso de kruiswoordpuzzel voor me bewaren.’ Riek geeft nog steeds geen antwoord. Arie verheft zijn stem. ARIE (CONT’D): ‘Riek!!!’ Riek kijkt op.

RIEK: ‘Wat?’

ARIE: ‘Ben je doof of zo?’ Riek doet haar oordoppen uit.

RIEK: ‘Wat zeg je?’

ARIE: ‘Heb je nou oordoppen in?’

RIEK: ‘Al een paar dagen. Ik was ze zelf ook al haast vergeten. Hoezo?’

ARIE: ‘Waarom moet jij zo nodig aan de oordoppen?’

RIEK: ‘Ik doe gewoon wat de minister-president van ons vraagt. Ik probeer wat afstand te bewaren.’

ARIE: ‘Toch niet van mij?’

RIEK: ‘Nee, niet van jou als persoon. Maar wel van dat rare geluidje dat je steeds maakt.’

ARIE: ‘Wat voor geluidje?’

RIEK: ‘‘Geluidje’ is misschien niet het goeie woord. Het is eerder een piepje, of een rocheltje.’

ARIE: ‘Wat zit je nou weer uit je nek te kletsen?’

RIEK: ‘Het is moeilijk te omschrijven, want het kraakt ook een beetje. Een beetje een piepend en krakend rocheltje.’

ARIE: ‘En dat komt van mij, wou je beweren.’

RIEK: ‘Ja, maar dat geeft helemaal niks. Ik heb het al een dag of drie niet gehoord. Zijn prima oordoppen dit.’

ARIE: ‘Als ik al dat soort geluid zou maken, dan ben ik zelf toch de eerste die het hoort, of niet dan?’

RIEK: ‘Nee, je hoort het zelf blijkbaar niet. En wees daar maar blij om. Het is echt een heel onprettig geluid.’

’t Schaep met de 5 pooten

De KRO-serie ’t Schaep met de 5 pooten verscheen voor het eerst op televisie in 1969. In 2006 volgde een remake gevolgd door nog vier seizoenen. De serie draait om het leven van de stamgasten van het Jordaanse buurtcafé ’t Schaep, onder wie Arie Balk (Ton Kas) en Riek Balk (Jenny Arean). Ook in deze scène krijgen we een kijkje in het leven van misschien wel de populairste personages uit de serie.

ARIE: ‘Hou toch op! Een piepend en krakend rocheltje? Wat moet een normaal mens zich daar in godsnaam bij voorstellen?’

RIEK: ‘Nou: weet je nog, dat mottige oude hondje van je tante Dien?’

ARIE: ‘Welke? Tante Dien heeft nogal wat hondjes versleten.’

RIEK: ‘Dat laatste stukkie poetskatoen op pootjes. Met dat stinkende bekkie en die onderbeet.’

Arie raakt vertederd.

ARIE: ‘Mirza...’

RIEK: ‘Ja!’

ARIE: ‘Die klonk voortdurend of ze een rol beschuit moest ophoesten. Maar steeds als de afspraak stond voor een spuitje, leefde die keffende keutel weer op. Alsof ze het rook.’

RIEK: ‘Hoe dan ook, het geluid dat Mirza maakte, dat maak jij dus tegenwoordig.’

ARIE: ‘Wanneer dan?’

RIEK: ‘Best vaak. Op onbewaakte momenten. In het begin schrok ik ervan, maar inmiddels niet meer. Dankzij die oordoppen, denk ik.’

ARIE: ‘Dit zit toch echt allemaal tussen je oren, Riek Balk! Ik hoor zelf namelijk niks in die richting.’

RIEK: ‘Dat komt waarschijnlijk omdat je het onbewust doet.’

ARIE: ‘Oké. Ik weet het goed met je gemaakt. Jij laat je oordoppen uit, en we houden allebei net zo lang onze klep tot jij hoort wat jij denkt dat ik onbewust niet wil horen.’

RIEK: ‘Wat?’

ARIE: ‘De eerste de beste keer dat ik volgens jou klink als Mirza van tante Dien, trek je meteen aan de bel. Oké?’

RIEK: ‘Oké.’

ARIE: ‘Mag ik dan nu de puzzel?’

RIEK: ‘Tuurlijk jongen.’

Ze verruilen krant en roddelblad. Het is even stil. Riek leest de krant, Arie begint aan de kruiswoordpuzzel.

ARIE: ‘Pandemie. Elf letters maar liefst.’

Riek denkt even na.

RIEK: ‘Volksziekte.’

ARIE: ‘Verrek. Past precies, dankjewel.’

RIEK: ‘Graag gedaan.’

Arie vult het woord in en schraapt zijn keel. Riek kijkt hem aan.

RIEK (CONT’D): ‘Dat! Dat bedoel ik!’

ARIE: ‘Wat?’

RIEK: ‘Je deed het!’

ARIE: ‘Wat?!’

RIEK: ‘Wat Mirza altijd deed vlak voor ze ging hemelen.’

ARIE: ‘Gadverdamme Riek! Ik ga wel weer naar bed als het zo moet!’

Arie gooit het blad met de puzzel terug op de bank, en beent weg. Riek roept hem na.

RIEK: ‘Neem je eerst je temperatuur nog even op? We kunnen maar beter het zekere voor het onzekere nemen, toch?’

Geen antwoord. Riek doet haar oordoppen weer in en pakt de puzzel op.

RIEK (CONT’D): ‘Rustig. Vier letters...’

Ze denkt even na, en vult dan in.

RIEK (CONT’D): ‘S.T.I.L.’

EINDE

Frank Houtappels is acteur en scenarioschrijver. Hij schreef toneelstukken als De gelukkige Mandarijn, Brak en Uit liefde. Voor televisie schreef hij scenario’s voor Hertenkamp, ’t Schaep met de 5 pooten en Gooische Vrouwen, waarvoor hij ook de films schreef.

‘Is dat wel een noodzakelijke activiteit? Rennen?’ | Scène uit Oogappels, door Roos Ouwehand

INT. VILLA MEREL EN ERIK / EETKAMER – DAG

Merel en Hansje zitten te ontbijten. Hun mobieltjes liggen zoals altijd in de fruitschaal. Merel is keurig opgemaakt, aangekleed en gekapt. Ze kijkt geïrriteerd op haar horloge en roept richting gang:

MEREL: ‘Lieke! Chris! Waar blijven jullie?!’ Erik komt binnen met een hygiënische spray en een doekje en begint de telefoons uit de fruitschaal te ontsmetten. MEREL (CONT’D): (roept) ‘Jullie zijn te laat voor het ontbijt!’

ERIK: (sust) ‘We hebben geen haast, toch?’

MEREL: ‘Als Chris en Hans niet om 9 uur voor hun laptop zitten, worden ze absent gemeld, hè?’ Hansje maakt een verontwaardigd geluid en wisselt een blik met Erik. Merel heeft het in de gaten. MEREL (CONT’D): ‘Ik heb daar gisteren nog een mail over gekregen van school! Of we daar als ouders een beetje op willen letten!’ Lieke komt binnen sloffen. Met slaaphaar. Ze legt haar telefoon in de schaal en gaat zitten. MEREL (CONT’D): ‘Jemig, Lieke! Je kunt toch wel even je haar kammen voor je komt ontbijten.’

LIEKE: ‘Hoezo in godsnaam? Niemand ziet het toch?!’

Oogappels

In de BNNVara-serie Oogappels volgt de kijker vier gezinnen met opgroeiende pubers in een fictieve, middelgrote stad in Nederland. In de serie spelen kwesties rondom seksualiteit en generatieconflicten een rol. Deze scène speelt de familie Larooi/Meijer de hoofdrol, bestaande uit de nette moeder Merel (Malou Gorter) partner Erik (Ramsey Nasr), de excentrieke zoon Chris (Thor Braun) en dochters Lieke (Susan Radder) en Hansje (Juna de Leeuw).

MEREL: ‘Het helpt echt niet als we er allemaal als een vogelverschrikker bij gaan lopen. Daar knapt niemand van op.’

Erik gooit het snel over een andere boeg.

ERIK (Tegen Lieke en Hansje.): ‘Zullen we zo even een stukje gaan rennen? In het bos?’

LIEKE: ‘Is dat wel een noodzakelijke activiteit? Rennen?’

HANSJE: ‘Een ommetje mag van meneer Rutte.’

ERIK: ‘Precies. En het lijkt me ook belangrijk dat we de stemming er een beetje in houden.’

Chris wandelt vrolijk binnen. Op zijn sweater staat STAY HOME, READ A BOOK.

MEREL (verwijtend): ‘Het is half 9.’

CHRIS: ‘Sorry. Ik wilde deze even afmaken.’ Hij heeft mondkapjes bij zich en deelt ze uit. CHRIS (CONT’D): ‘Kijk ’s. Deze is voor jou... En deze voor jou. Ze zijn allemaal gemaakt van een andere stof. Hansje krijgt er een met een Amerikaanse vlag en Lieke eentje waar muzieknoten op gedrukt staan.’

LIEKE: ‘O, te gek zeg!’

ERIK: ‘Wauw, wat goed!’

CHRIS: ‘Deze is voor jou...’ Erik krijgt er een met Chinese tekens. CHRIS (CONT’D): ‘En voor jou een donkerblauwe.’ Hij geeft ’m aan Merel en zet zijn eigen mondkapje op, met regenboog-Pride strepen. Merel bekijkt haar keurige, wat saaie mondkapje.

MEREL (afgemeten): ‘Nou. Wat lief van je. Of het helpt is nog steeds niet echt ­bewezen, hè.’

ERIK: ‘Baat het niet, dan schaadt het niet.’

CHRIS: ‘En anders zien jullie het maar als als een ­fashion statement.’

Lieke, Erik, Hansje en Chris hebben inmiddels allemaal hun mondkapje voor en worden er een beetje lacherig van.

ERIK: ‘Misschien kunnen we een band beginnen?’

MEREL: ‘Ik moet aan het werk. Ruimen jullie af?’

Als ze naar de deur loopt is te zien dat ze onder haar keurige blouse en blazer, een flodderige, afgezakte pyamabroek aan heeft en een paar afgetrapte sloffen. Het ziet er heel raar uit.

CHRIS: ‘Is dat ook een fashion statement?’

Als Merel omkijkt en doorheeft dat iedereen naar haar kijkt, reageert ze betrapt en zwaar geïrriteerd.

MEREL: ‘Jezus jongens! Dat ziet toch niemand! Bij zo’n zoommeeting!’

Ze walst de kamer uit. De anderen grinniken.

EINDE

Roos Ouwehand is actrice, scenarioschrijver en columnist. Ze schreef onder meer de film en de tv-serie Doris, waarin ze ook meespeelde.