’s Ochtends vroeg zijn herten de baas op de straten van de Japanse stad Nara

De sikaherten uit de omgeving van het Japanse Nara verplaatsen zich rond zonsopgang uit het bos naar de stad. Fotograaf Yoko Ishii legde het ochtendritueel vast van de lokaal heilige dieren.

Talrijk zijn de animatiefilms waarin dieren acte de présence geven in een omgeving die in ‘de gewone wereld’ voor mensen is bestemd. Je kunt daarin varkens zien autorijden, olifanten met mes en vork zien eten en met juwelen behangen gorilla’s aantreffen in de duurste loges van de opera. De techniek is zo ver voortgeschreden dat het soms net echt lijkt. Maar zelfs de meest geavanceerde animaties kunnen niet tippen aan wat de Japanse fotografe Yoko Ishii (1962) gewoon ’s ochtends vroeg op straat vastlegde in Nara bij Osaka.

In de achtste eeuw van onze jaartelling deed Nara onder keizerin Gemnei dienst als hoofdstad van het toenmalige Japans imperium. In het jaar 794 verhuisde het keizerlijke hof naar Kyoto. Nara blééf de hoofdstad van een Japans hertenrijk. Wie hier als hert wordt geboren, geniet meer privileges dan in de Oostvaardersplassen.

Volgens de legende arriveerde de god Takemika op een wit hert op deze plek om de bouw van de stad te overzien, wat herten de status van heilige dieren opleverde: zij beschermen stad en achterland.

1300 jaar na keizerin Gemnei wonen er bijna 1400 sikaherten in een vlakbij Nara gelegen natuurreservaat. Die herten hebben een vast ritueel: rond zonsopgang verplaatsen ze zich uit het bos naar de stad. Dat houten huizen en grasvlaktes daar plaats hebben gemaakt voor asfalt en hoogbouw, heeft aan die gewoonte niets veranderd.

Bijna overal in Nara kun je ’s ochtends vroeg sikaherten tegenkomen. Ze bezoeken de openbare toiletten, laten zich zien voor de ingangen van grote flatgebouwen en snuffelen tussen uitgestalde koopwaar naar zaken van hun gading. Als ze niet zelfbewust rode stoplichten passeren, maken ze gebruik van speciaal voor hen aangelegde oversteekplaatsen. Yoko Ishii maakte haar foto’s in het vroegste ochtendlicht, waarin herten de straten van Nara nog helemaal voor zichzelf hebben. ‘Terwijl ik foto’s nam van de vrije herten die de straten van Nara stalkten alsof de stad van hen was, zag ik voor me hoe ze op een dag een verlaten stad zullen innemen.’