Papier hier:
hoe een alledaags product een verzamelobject werd

De onaanzienlijke velletjes op een rol toiletpapier waren voor fotograaf Krista van der Niet altijd al een verzamelobject.

Lang voordat het een actueel thema werd, verzamelde fotograaf Krista van der Niet al wc-papier. Bij vrienden thuis, in openbare ruimten, in het buitenland: overal nam ze velletjes mee door ze in haar agenda te steken. ‘Je kijkt bijna nooit goed naar wc-papier, maar het kan heel mooi zijn, met al zijn details, texturen en interessante patronen. Een van mijn lievelingspapiertjes bijvoorbeeld, met slierten bolletjes erop, doet me denken aan dna-strengen onder een microscoop.’

Dat het aanbod zó groot is, fascineert haar. ‘Tegelijk zie je aan mijn verzameling dat de patronen meestal hetzelfde thema hebben: het zijn bloemetjes, vlinders, waterdruppels, veertjes. Het moet aan de natuur doen denken en er fris en onschuldig uitzien, waar het voor is bedoeld, wordt letterlijk verbloemd. Ik ben nu zo’n vijf jaar bezig met mijn verzameling en als ik ergens naar de wc ga check ik vaak meteen of ik het papier thuis al heb.’ Tot nu praatte Van der Niet met niemand over haar hobby. ‘Ik schaamde me er een beetje voor, het heeft ook iets dwangmatigs dat ik het overal móét meenemen. Als ik het bij mensen thuis deed, voelde ik me altijd een beetje een stiekemerd, terwijl natuurlijk niemand één velletje gaat missen.’ En toen werd wc-papier plotseling een rage, en was het moment daar om eindelijk als liefhebber uit de kast te komen.