Ontroering begint in de handtas

Fotograaf Sergej Stroitelev was net op tijd met zijn avances naar de vrouwen van Sint-Petersburg. Ademdruppeltjes en huidflora waren nog niet zo'n ding. 'Het is moeilijk voor te stellen dat mensen een vreemdeling nu nog zo dichtbij laten', vertelt Stroitelev vanuit Ruslands voormalige hoofdstad.

Sinds zijn kinderjaren vroeg Stroitelev (34) zich af wat vrouwen met zich meedragen in hun handtasjes. Begin dit jaar besloot hij het aan ze te vragen. Of hij even in hun tasje mocht kijken. Bijna alle vrouwen liepen door, de meesten versnelden hun pas. Maar sommigen waren bereid de inhoud van hun handtas uit te stallen op het zwarte kleedje dat Stroitelev in zijn rugzak had.

Olga (42), professioneel verteller

Een moeder van twee kinderen toonde een zaklamp en twee handschoenen die ze gebruikt om af en toe een verlaten gebouw binnen te dringen - haar hobby. Een galeriehouder bleek naast lippenstift en een Engelstalig rekenboekje voor kinderen ook op stap met een zaag. Die kwam vaak van pas bij het op maat maken van lijsten in haar kunstgalerie. Een beveiligingsbeambte schudde een apotheekinhoud aan pijnstillers, hartmedicijnen en neusdruppels uit haar tas.

Lubov

Er waren muntjes uit Oekraïne, het land dat volgens het Kremlin niet deugt. Een souvenir met een plaatje van het 15de-eeuws schilderij 'Lente' van Sandro Botticelli, een icoon uit de souvenirwinkel van het oosters-orthodoxe Valaam-klooster. En een zorgvuldig opgerold briefje van 500 roebel (6,33 euro) met een rood strikje eromheen.

Sommige spullen pasten volgens Stroitelev niet bij het voorkomen van de bezitter. Zo'n onschuldig ogende vrouw, en dan een zaag op zak? Andere spullen vertederden juist. De fotograaf vergeleek de tasinhoud met de paspoortfoto's van de vrouwen en concludeerde: ontroering begint in de handtas.