Fotoserie Mohana

Met de vis verdwijnen ook de Mohana

In een meer in het zuiden van Pakistan ligt het laatste drijvende dorp van de Mohana, een semi-nomadische stam van vissers. De Franse fotograaf Sarah Caron legde de bedreigde gemeenschap vast.

De Mohana zijn een oeroud volk. Volgens de legende stammen ze af van de eerste bewoners van de Indusvallei, de bouwers van de 5.000 jaar oude stedelijke beschaving waarvan de overblijfselen bij Mohenjo-daro zijn gevonden. Ze leiden in Sindh, in het zuiden van Pakistan, een seminomadisch bestaan op hun woonboten en leven van de visvangst, met hulp van hun tamme pelikanen.

Het gaat echter niet goed met de Mohana, die zichzelf graag Mir Bahar (Heer van de Zee) noemen. Er is nog maar één kleine gemeenschap die geheel volgens de oude tradities leeft, in het laatste drijvende dorp in Lake Manchar, een kunstmatig meer ten noorden van Karachi. En zelfs daar wordt hun bestaan bedreigd. Het meer is ernstig aangetast door vervuiling en verzilting en de eens zo rijke visstand gaat achteruit.

De Franse fotograaf Sarah Caron, die sinds 2007 deels in Pakistan woont en werkt, raakte geïntrigeerd door de verhalen over de Mohana en hun cultuur. Ze besloot er een fotoproject aan te wijden en wist het vertrouwen van de gemeenschap te winnen. Zelfs van de vrouwen, die vrij en ongesluierd zijn (de Mohana hangen een milde soefi-variant aan van de islam ), maar heel verlegen. ‘Ze waren wel teleurgesteld toen ik niet gestuurd bleek door een rijke ngo’, zegt Caron vanuit Frankrijk.

Wat ze bij Lake Manchar aantrof was veel erger dan ze had verwacht. Het afvalwater van landbouw en industrie dat het meer instroomt heeft vele vissoorten doen verdwijnen. De vangsten zijn volgens de Mohana-vissers nog een fractie van wat ze waren in hun jeugd. En minder vis betekent minder inkomsten.

De ecologische crisis trekt een zware wissel op de Mohana, zegt Caron. Velen hebben hun woonboten ingeruild voor lemen hutten op de wal, wat hen vaak in conflict brengt met lokale landeigenaren. Anderen werken in Karachi, in de haven of op de vistrawlers. Ondervoeding, smerig drinkwater en malaria eisen hun tol, vooral van de kinderen. En hulp van buitenaf krijgt het dorp alleen in verkiezingstijd, als politici op campagne wat geld of een paar zonnepanelen achterlaten. Het zal niet lang duren of ook het laatste drijvende Mohanadorp verdwijnt.

Volg ons