FOTOSERIE Parijs-Roubaix

Kasseien
zonder berijders

De wielerklassieker Parijs-Roubaix in de herfst, dat beloofde bijzonder te worden. Fotograaf Maikel Samuels toog er in september op uit voor de belofte van spektakel.

Het idee was vast te leggen hoe ze er vol verwachting bij zouden liggen, de brokken porfier en petit-granit in de Noord-Franse velden, met de floers van de ochtend of de vooravond op de stenen huid. Het zou niet zo uitpakken als voorzien.

Dit is officieus gewijde wielergrond. Eén keer per jaar worden hier de stilte en de leegte doorbroken, passages van boeren op een trekker en masochisten op een fiets daargelaten. Dan veert het vlakke land op onder de nadering van een jagend wielerpeloton. Renners daveren over de secteurs pavés, te midden van hagen joelende toeschouwers, in hun kielzog stuiterende volgauto’s en motoren met kermende schokbrekers. Boven het hoofd razen helikopters. Hier zijn plekken in het pantheon van de wielergoden te verdienen. Preciezer: een naamplaatje in de smoezelige douches bij de wielerbaan van de aankomstplaats.

De Nederlandse fotograaf Maikel Samuels trok er enkele weken geleden naar toe. Want het kon dit keer net even wat anders worden. Parijs-Roubaix zou voor het eerst niet in de lente worden verreden, maar deze herfst, op 25 oktober, komende zondag.

Hij wilde het decor van de Hel van het Noorden in een al wat diffuser licht vangen. Misschien oogden de akkers al zompig. Wie weet, waren de kasseien, het plaveisel dat na de Eerste Wereldoorlog verwoeste wegen weer enigszins begaanbaar maakte, nog een graadje schever weggezakt en de geulen wat dieper gezonken. Hij aasde op de belofte van spektakel. Voor het eerst zou er ook een wedstrijd voor vrouwen worden verreden.

Het spektakel komt er niet. Oplevend corona kleurt het département du Nord weer donkerrood. De gezondheidsautoriteiten zetten La Reine af, de met uitzondering van enkele oorlogsjaren ongenaakbare koningin van de voorjaarskoersen. Op 11 april 2021 mag ze terugkomen, heel misschien.

De coup d’état geeft de impressie van Samuels ineens een andere lading. Op stroken als de Carrefour d’Arbre, Mons-en-Pévèle, Quiévy à Saint-Python en het Bos van Wallers houden stilte en leegte voorlopig stand. Verwachting heeft plaatsgemaakt voor verlies en onzekerheid. Hier is niks en zal voorlopig niks komen ook. À la prochaine, majesteit, tot een volgende keer dan maar.

Volg ons