FOTOSERIE POLDERCOWBOY

Iedereen wil wel Cowboy Kees zijn

Een beetje rommelen in je huisje en genieten van de natuur in het Groene Hart. Voor fotograaf Sabine Rovers is een bezoek aan Cowboy Kees elke keer weer een oefening in onthaasting.

FOTOSERIE POLDERCOWBOY

Iedereen wil wel Cowboy Kees zijn

Een beetje rommelen in je huisje en genieten van de natuur in het Groene Hart. Voor fotograaf Sabine Rovers is een bezoek aan Cowboy Kees elke keer weer een oefening in onthaasting.

Cowboy Kees draagt een cowboyhoed, slaat zijn broekspijpen om, en mag graag in de schemer oude country­plaatjes draaien, met zicht op een gloeiende houtkachel. Ook heeft hij een grote, grijze snor, felblauwe ogen en rijdt hij rond in een Amerikaanse oldtimer, die bromt als de brombeer die Cowboy Kees niet is. Hij is zachtaardig, maar niet boterzacht.

Cowboy Kees houdt van de zonnige romantische kant van het leven, rommelend in zijn oude huisje, in het dorpje Kamerik in het Groene Hart, omgeven door oude houten karrenwielen, olielampen en schedels. Hij geniet van de natuur, van simpel en puur. Niks geen regels en ratrace voor Cowboy Kees. Zich bemoeien met de rondscharrelende eend en zich vergapen aan grote, zachte bloemen van de paarse clematis is genoeg.

Cowboy Kees was niet altijd Cowboy Kees, maar een man die zijn vrouw, zijn baan en zijn huis kwijtraakte. In het Friese dorp waar hij woonde voelde hij zich niet geaccepteerd, hij en zijn familie waren het mikpunt van gepest en getreiter. Na een uit de hand gelopen burenruzie, belandde hij op de gesloten afdeling van een psychiatrische instelling en besloot hij het roer om te gooien. Terug naar de basis dus, en hij werd Cowboy Kees, in harmonie met zijn omgeving.

Nu is Cowboy Kees de cowboy die we allemaal willen zijn, die zich niet digitaal laat verzuipen, of blindstaart op de misère in de wereld – en zo is Cowboy Kees voor fotograaf Sabine Rovers al sinds 2015 de plek om te schuilen. Telkens gaat ze terug naar Cowboy Kees, om behalve te fotograferen, ook bij te komen van de moderne tijd, en sloom weg te dromen.

Cowboy Kees is haar natuurlijke zelfhulpboek geworden. Eigenlijk allemaal in de geest van countrymuzikant Willie Nelson, My Heroes Have Always Been Cowboys:

My heroes have always been cowboys

And they still are, it seems

Sadly, in search of, and one step in back of

Themselves and their slow movin’ dreams.

Wil je meer zien van het werk van Sabine Rover? Ga dan naar www.sabinerovers.com

Volg ons