Deze docent fietste 125 kilometer om zijn geslaagde leerlingen te feliciteren

‘Het is een mooie uitdaging, 125 kilometer fietsen om alle geslaagde leerlingen in het zonnetje te zetten en ze in deze bizarre coronatijden toch nog een persoonlijk feestje te geven’, zegt gymdocent Maikel Govaarts, tevens mentor van een Havo 5-examenklas aan het Dr. Mollercollege in Waalwijk. 

En dus stapt hij donderdagmorgen om half negen op zijn groenzwarte mountainbike met in zijn rugzak de cijferlijsten, speciale ‘geslaagd’-vlaggen van school en een partij partypoppers.

De adressen van zijn 25 leerlingen staan niet alleen in zijn smartphone, maar heeft hij ook op het frame van zijn fiets geplakt. De route is van te voren nauwkeurig uitgestippeld: eerst acht leerlingen in Waalwijk, daarna het buitengebied in.

Zijn tocht voert langs de dorpen Herpt, Nieuwkuijk, Drunen, dan dwars door Nationaal Park de Loonse en Drunense Duinen naar Udenhout en Loon op Zand, vervolgens via Dongen, Waspik en Sprang-Capelle terug naar school. ‘Ze zijn allemaal geslaagd’, zegt Govaarts. ‘Een feestelijke bijeenkomst op school mag nog niet, dus je wilt toch wat bijzonders doen.’

Normaal worden de geslaagde eindexamenleerlingen op school uitgenodigd om hun cijferlijst op te halen. ‘Dan toosten we met champagne, alcoholvrij’, aldus directeur Rosanne Melfor. ‘Nu keren we het om en sturen de mentoren naar de leerlingen zelf toe.’

De eindexamenkandidaten moeten al zoveel missen dit jaar: geen laatste dag, geen examenstunt, geen gala-avond, geen uitbundige examenfeesten, geen examenreisje naar de zon in Llorret de Mar, Albufeira of Chersonissos. ‘Het is zo sneu dat ze geen examenstunt mogen doen’, verzucht een collega. ‘Daar verheugen ze zich al jaren op. Elk jaar zien ze het gebeuren, maar nu ze het eindelijk zelf kunnen doen, mag het niet.’

De collega-mentoren gaan gewoon met de auto. Maar Govaarts is niet voor niets Nederlands kampioen mountainbiken bij de amateurs (masters 40+). En dus maakt hij zijn overwinningsronde langs alle geslaagden in de Langstraat op zijn Cannondale.

‘Tess, proficiat’, zegt hij bij het eerste adres in Waalwijk. ‘Het is wat anders dan normaal.’ Hij overhandigt cijferlijst en schoolvlag, waarna het confettikanon feestelijk wordt afgestoken. Er worden foto’s gemaakt, en weg is de fietsende mentor weer, op weg naar de volgende leerling. ‘We moeten er wel een beetje de vaart in houden’, zegt hij. ‘Hier in Waalwijk gaat het nog wel snel, maar straks komen de echte afstanden in het buitengebied.’

Sommige leerlingen komen net uit bed – met de slaap nog in ogen en kleren. Anderen staan tiptop paraat, met trotse ouders aan hun zij. ‘Leuk bedacht’, vindt Marieke Biemans over de mountainbike-tocht van haar mentor. ‘Zo is het toch nog een soort feestje.’ Ze vindt het wel jammer dat de meeste feestelijkheden na het eindexamen niet kunnen doorgaan – al wordt de diploma-uitreiking volgende maand misschien nog wel op school gedaan, elke klas afzonderlijk.

Tess van der Hilst mist vooral de laatste schooldag, met examenstunt: ‘Daar had ik het hele jaar zoveel zin in.’ Daar staat tegenover dat ze niet de stress van het centraal eindexamen heeft gehad: ‘Je bent zo toch vrij makkelijk geslaagd.’

Dat vindt ook Valentijn van der Sluis. ‘Het lijkt wel of je na een SE-week, zo’n toetsweek van het schoolexamen, meteen bent geslaagd’, zegt hij. ‘Daardoor heb ik nog niet echt het gevoel dat ik ben geslaagd. En de vakantie naar Llorret met vrienden is helaas ook al geannuleerd.’