Fotoserie Russische rivier de Ket

De bijzondere bewoners langs de Siberische rivier de Ket

De rivier de Ket is van levensbelang voor deze mensen in Siberië. Fotograaf Emile Ducke bezocht de bijzondere bewoners langs de oevers van de rivier en legde ze vast.

Jongen in de buurt van het zo’n 150 oudgelovigen tellende dorp Aidara.

De Ket heeft de mens nooit veel opgeleverd. Ze stroomt 1.621 kilometer door Siberische bossen waar je als mens weinig aan hebt: ver weg, veel te koud en er valt niks te halen, behalve hout. Mensen die om een of andere reden toch besluiten om de Ket te bevaren, klagen natijd over de ontelbare bochtjes, de zandbanken en de muggenzwermen.

  • Postkantoor in Narym, verbanningsoord rond de Russische Revolutie.

  • Olga Voroshilova checkt haar weerstation nabij de rivier de Ket.

  • Man neemt in de vrieskou een bad voor het religieuze feest Epifanie.

  • In dit houten huis langs de rivier leeft een man in afzondering.

Slechts een keer in de geschiedenis verwachtte de mensheid wat van de Ket. Aan het einde van de 19e eeuw groeven Russen het Ket-Kaskanaal. Zo werd de Ket plots een verbinding tussen de Ob en de Jenisej, twee rivieren die zich al eeuwen wel nuttig maken voor de inwoners van Siberië.

Maar het kanaal bleek te ondiep en te smal om vracht over te vervoeren. Bovendien werd een paar jaar later de trans-Siberische spoorlijn geopend, parallel aan de rivier. Het gloednieuwe Ket-Kas­kanaal ging voorgoed dicht en de Ket werd weer als de Ljapin, de Parabel en de Tym: een Siberische rivier die doelloos voor zich uit stroomt.

Een inwoner van Narym hakt een gat in het ijs voor de visvangst.

  • Bevroren ramen in Narym, woonoord dissidenten.

  • Ksenia inspecteert verlaten huizen, op zoek naar een eigen woning.

De Duitse fotograaf Emile Ducke (26) besloot in de zomer van 2016 een expeditie te maken naar de Ket. In de winter van 2018 deed hij dat nog eens. Hij kwam mensen tegen voor wie de Ket van levensbelang is. Nazaten van gedeporteerde dissidenten en revolutionairen. Afstammelingen van oudgelovigen die na een 17e-eeuws schisma in de Russisch-orthodoxe kerk de Siberische bossen invluchtten. En twee gezinnen die onlangs naar de Ket verhuisden om zich af te zonderen van de rest van de wereld.

Een visser inspecteert zijn netten in de Ket.

Ze vissen in de Ket. Ze vieren verjaardagen op de oevers van de Ket. En ze sturen af en toe een partij hout naar de buitenwereld via de Ket maar alleen in de winter, als de rivier bevroren is en eroverheen gereden kan worden.

Dat de rivier je de rest van het jaar nergens naartoe brengt, is voor deze mensen juist wat de Ket zo’n nuttige rivier maakt.

Volg ons