De beeldchroniqueur van de Rotterdamse haven

Ruim dertig jaar was hij dé fotograaf van de Rotterdamse haven. Freek van Arkel bleef nieuwe dingen ontdekken in zijn favoriete habitat.

‘Even op het knopje drukken.’ Zo vatte fotograaf Freek van Arkel (1959-2020) zijn werk samen. Haast achteloos schoot hij zijn beelden. Vorige week overleed hij op 60-jarige leeftijd, nadat in maart 2018 een hersentumor was weggehaald.

‘Freek was dag en nacht aan het kijken’, zegt fotograaf en goede vriend Carel van Hees. ‘Dat klinkt als een cliché, maar als je met hem wandelde, dan wist je dat hij het gesprek elk moment kon onderbreken. ‘Kijk hoe dat licht valt’, wees hij dan, of: ‘zie je hoe die vent op zijn fiets zit?’’

Scheepswerf Niehuis en Van den Berg, waar een medewerker in het vooronder van het schip in ketelpak staat.

  • Slagers in Parijs.

  • Portret gemaakt in het Witte Dorp, een wijkje in het westen van Rotterdam.

Van Arkel maakte portretten en foto’s in zijn geliefde Parijs, hij legde jaren de nachtelijke uurtjes vast van het Rotterdamse filmfestival, als de regisseurs dubbele margarita’s dronken aan de bar. Maar voor alles was hij de fotograaf van de haven in zijn geboortestad. Vermoedelijk heeft niemand anders meer foto’s gemaakt van de containerschepen en de ertsbergen, van de stapelkranen en de opslagtanks. Hij wist bij wijze van spreken wat elke container vervoerde. Duizend linkerschoenen, bijvoorbeeld. ‘Let wel, linkerschoenen, want als de rechterschoenen in dezelfde container liggen, dan heb je bij diefstal meteen een setje.’

Schilderen van de boeg.

Als je twee maanden niet in de haven bent geweest, weet je niet wat je meemaakt, zei hij in 2012 in een interview bij het verschijnen van zijn fotoboek Report Rotterdam. ‘Dan zie je ineens een nieuw windmolenpark, of je denkt: ‘Hé, waar zijn ze in de verte mee bezig?’’ De haven werd groter en afstandelijker. ‘De goede oude stukgoedarbeider is veranderd in een man met een joystick.’

Uitgebrand schip.

Portret gemaakt in het Witte Dorp.

Carel van Hees helpt Van Arkels vrouw Josje en hun zonen Joris en Jannes met de voorbereidingen van een fototentoonstelling. ‘Die stond eigenlijk gepland voor over twee weken. We dachten dat Freek er nog bij kon zijn.’

Rotterdam, 1993, Mist trekt over de westelijke stadshavens.

De kust bij Sotteville-sur-Mer, Noord-Frankrijk.