Fotoserie De bever in Nederland

Het verhaal van de ‘Booming bever’: het knaagdier met knuffelfactor is terug

De bever is met succes geherintroduceerd in Nederland. Fotograaf Marcel van den Bergh legt ze maar al te graag vast, en niet alleen op hun beste momenten.

Een bever om de hoek, dat is natuurlijk prachtig. Fotograaf Marcel van den Bergh kent dat geluk. In zijn woonplaats Maasbommel, land van Maas en Waal, zag hij er geregeld een voorbijzwemmen, vrij letterlijk om de hoek. In januari dit jaar besloot hij de bever te volgen, gewapend met de camera. Niet voor een klassieke natuurreportage, die zijn er al genoeg, maar om een verhaal te vertellen. Het verhaal van de ‘Booming bever’, zoals hij zelf zegt. Het knaagdier met knuffelfactor 10 was sinds 1826 uitgestorven in Nederland, maar is in de jaren 90 in de Biesbosch en de Gelderse Poort (tussen Arnhem en Nijmegen) geherintroduceerd door natuurliefhebbers. Wegens succes geprolongeerd – inmiddels gaat het zo goed met de bever, dat je hem kunt treffen in het hele zuiden van Nederland, in de Flevopolder en in noordoost-Groningen.

Mooi nieuws voor de liefhebber, maar extra kopzorgen voor dijkgraven en wegbeheerders. Want de bever – 70 tot 100 centimeter lang – graaft gangen die dijken ondermijnen en gaten in wegdekken slaan. De overlast is hier en daar zo groot, dat waterschappen soms jagers inhuren om er enkele af te schieten.

Dat verhaal wil Van den Bergh vertellen, ook met dat laatste element, waaraan maar weinig ruchtbaarheid wordt gegeven. Daarom is Van den Bergh in zijn ogen nog niet helemaal klaar: hij heeft nog geen jager kunnen vinden die hij – desnoods onherkenbaar, want het gaat hem niet om een openbare terechtstelling – tijdens diens beverjacht mag schieten met zijn camera.

Intussen koestert hij zijn oogst tot nu toe, van de doodgereden bever tot die ene met de zwaan. Die laatste kostte de meeste moeite. Een bever in beeld krijgen valt niet mee: ze verstoppen zich graag en vertonen zich het liefst in schemer en donker.

Toch had Van den Bergh al bevers zat. Knagend op een takje, werden ze niet meer dan kiekjes zoals de fotograaf die al te vaak zag. Totdat op die ene avond, Van den Bergh stond oog in oog met de bever, er van links iets in zijn beeld schoof. Die zwaan maakte hem helemaal af. Compositorisch dan.

Volg ons