FOTOSERIE LIDO

Achter de coulissen
van het cabaret

Al maanden zitten de ‘danseuses’ van het Lido in Parijs thuis. Voor de coronapandemie maakte fotograaf Serge Picard een serie over de verborgen achterkant van het cabaret, ‘een magische tempel’. 

FOTOSERIE LIDO

Achter de coulissen
van het cabaret

Al maanden zitten de ‘danseuses’ van het Lido in Parijs thuis. Voor de coronapandemie maakte fotograaf Serge Picard een serie over de verborgen achterkant van het cabaret, ‘een magische tempel’. 

Ieder jaar – of althans, ieder normaal jaar – bezoeken een half miljoen mensen het Lido, een van de grootste en bekendste cabarets van Parijs. Toen fotograaf Serge Picard de opdracht kreeg een fotoserie te maken in de beroemde salle de spectacle uit 1946 aan de Champs-Élysées besloot hij zich te richten op alles wat het publiek normaliter niet te zien krijgt. De verborgen achterkant van wat volgens de fotograaf ‘een magische tempel’ is.

In de coulissen, kleedkamers en ateliers bereiden driehonderd danseressen, grimeuses, naaisters, obers en koks zich voor op het spektakel. Kledingmakers ­repareren in allerijl een van de zeshonderd kostuums. Danseressen werken in opperste concentratie hun make-up bij, met strakke gezichten van de spanning. Of ze lachen juist uitgelaten in de coulissen, als de voorstelling erop zit.

Zelden kon Picard zo ongemerkt zijn gang gaan. ‘Die meiden zitten in hun eigen universum, een intense en strak geregisseerde wereld. Vaak hebben ze maar twee minuten tijd om zich om te kleden. Ze waren totaal niet met mijn aanwezigheid bezig.’

Om Parijse cabarets als het Lido en de Moulin Rouge hangt een zweem van vergane glorie. Wat tijdens het fin de siècle en een groot deel van de 20ste eeuw gold als spannende, erotiserende en avantgardistische podiumkunst is verworden tot een wat oubollige vorm van entertainment in een klatergouden decor. Een kaartje kost al snel 100 euro.

Toch zijn de grote cabarets nog altijd in trek bij busladingen toeristen. Zij krijgen waar voor hun geld: een extravagante ode aan de pracht en praal van de Lichtstad. De danseressen van het Lido ‘zijn net een kleine familie’, zegt Picard. ‘Ze komen uit alle windstreken, maar ze voelen zich echt ambassadrices van Parijs. Op hakken van 10 centimeter vertegenwoordigen ze de schoonheid die bij de stad hoort.’

De danseressen spelen twee voorstellingen per avond, 365 dagen per jaar. Maar Picards foto’s stammen uit het pre-coronatijdperk: sinds de pandemie uitbrak, zitten de danseuses thuis. Op last van de regering zijn de cabarets nog steeds gesloten. Als ze weer mogen openen, is het de vraag of de traditionele clientèle van vooral groepsreizigers op leeftijd weer als vanouds in de rij zal staan.

Volg ons