De fotojournalist die kijkt als een couturier

Decennialang al reist Raymond Rutting met zijn camera de wereld rond. Zes kenners ontrafelen in Wereldbeelden de kracht van zijn werk. ‘Warme kleuren, met veel magenta.’

Als we oud-nieuwslezer en fotograaf Sacha de Boer mogen geloven, bestaat er zoiets als ‘de typische Raymond-houding’. Dat is de pose van Raymond Rutting tijdens het fotograferen. ‘Veel van zijn foto’s zijn gemaakt met een groothoeklens en dan ontkom je er bijna niet aan om op navelhoogte te fotograferen’, aldus De Boer. ‘Anders buigen de verticale lijnen boven in de foto naar elkaar toe. Raymond zakt daarom vaak door zijn knieën, zijn heupen naar achteren leunend, als een driehoek. En toch blijven zijn camera’s allemaal op zijn schouders hangen. Bij mij vallen ze allemaal op de grond.’

Bevalling in vrouwenkliniek, Ghana.

Een tijger wordt in Nederland onder narcose gebracht voor vervoer naar Zuid-Afrika.

Een Afghaans meisje in een dorp nabij Chora kijkt naar een patrouillerende Nederlandse militair die op missie is in Uruzgan, Afghanistan.

Sacha de Boer is een van de zes geïnterviewden in het boek Wereldbeelden, een selectie uit de duizenden foto’s die Raymond Rutting de laatste twintig jaar in binnen- en buitenland heeft gemaakt voor onder meer de Volkskrant en National Geographic. Het boek is opgedeeld in zes fotografische thema’s, ingeleid door interviews met oud-veilingmeester Jop Ubbens (diepte), Rode Kruis-directeur Marieke van Schaik (perspectief), sterrenkunde-journalist Govert Schilling (ruimte), oud-Kamervoorzitter Gerdi Verbeet (tijd), kunstenaar/uitvinder Daan Roosegaarde (licht) en Sacha de Boer (contrast).

Ubbens merkt naast het ‘kikvorsperspectief’ ook het clair-obscur op, oftewel het chiaroscuro waar schilders als Rembrandt en Caravaggio patent op hadden. ‘Dan krijg je warme kleuren, met veel magenta.’ Met een knipoog: ‘Je zou Raymond Rutting de Rembrandt van de fotojournalisten kunnen noemen.’

Een boer in Chichicastenango, Guatemala.

Vrouwen in Ghana.

Een vogel zweeft naast een waterval in IJsland.

Kruidnageloogst in Madagaskar.

Een jongen zit te wachten op behandeling in een ziekenhuis in Lemera, Congo.

‘Het maakt niet uit of Rutting in Afrika is, tussen pinguïns op de Zuidpool of gewoon in een Nederlandse kerk’, schrijft voormalig Volkskrant-hoofdredacteur Philippe Remarque in het voorwoord. ‘Hij kijkt, wellustig als een couturier die zijn handen door een verzameling van fijne en kleurrijke stoffen laat gaan. Dat levert onvoorstelbaar mooie, bijna gestileerde foto’s op. Maar tegelijk hebben ze grote zeggingskracht door het gekozen moment, de situaties waarin hij mensen betrapt.’

Bewoners van het geïsoleerd liggende Ntchisi-reservaat in het regenwoud van Malawi.

expanded Klik hier om te bekijken

Een dakloze in de Portugese hoofdstad Lissabon.