In de lange traditie van zwarte cowboys

Hardnekkig misverstand, dat cowboys (en countrymuziek) zo wit zijn als blanke vla. Als Charley Pride daar al niet tegen hielp, dan misschien de foto’s van Rory Doyle uit zijn achterdelta in Mississippi.

Jonge cowboys op hun paarden bij Cleveland, Mississippi.

De grote Amerikaanse countryzanger Charley Pride ging in galop naar de top van de countryhitparade, midden jaren zestig. Iedereen zong zijn hits, maar niemand wist hoe hij eruitzag. Na zijn aankondiging in een zaal in Nashville klonk er luid gejoel, totdat hij opeens in het volle spotlicht stond, in al zijn unieke Afro-Amerikaanse countryverschijning, en het publiek zich verslikte in de countrysnik.

Cowboys, en dus ook de koiboimuzikanten, zijn zo wit als blanke vla, zo wil het misverstand. Dus dat iemand als Charley Pride zijn bariton om de steelguitar heen wentelde in een smartlap als Does My Ring Hurt Your Finger, was dat crossover-technisch even wennen in geruite-overhemdenland. Pride had altijd een vaste, flauwe grap in zijn binnenzak: hij was net op vakantie geweest, daar had hij een blijvend kleurtje meegepikt.

Op de dansvloer in Club Black Castle in Ruleville, Mississippi.

Hij had natuurlijk beter kunnen zeggen dat hij opgegroeid was met countrymuziek, en dat Amerika een traditie kent van zwarte cowboys en bijbehorende muzikale uitingen. Uit een recente publicatie is zelfs gebleken dat na de Amerikaanse Burgeroorlog (1861-1865) een op de vier cowboys Afrikaans-Amerikaans van origine was, en dat de ‘cowboy-identiteit’ sterk is geworteld in zwarte gemeenschappen in het zuiden. Denk daarbij aan het betere rodeowerk en de ‘honky tonk’-voetjes van de vloer. Fotograaf Rory Doyle, zelf uit Mississippi, net als Charley Pride, ging daarom eens rondkijken in zijn achterdelta en maakte deze geweldige foto’s van cowgirls in het zand en cowboys met de hoed op de goeie plaats.

  • Op het zadel van wordt de tatoeage van Pam uit Tallahatchie County, Mississippi zichtbaar.

  • Carolyn Thompson kapt haar moeder, Girdine Smith, voordat ze met de hele familie op de foto gaan.

Het country-oog blijft vooral hangen bij de majestueuze afbeelding van ene Frank, de dancing cowboy, die na een avond hossen & lossen in Ruleville op weg gaat naar huis, in zijn classic car. Het kan niet anders dan dat hij een lokaal countrystation opzet, met country golden oldies en dat daar zomaar Charley Pride klinkt, terwijl hij zijn wagen de nacht in stuurt. Want met Charley Pride is het na de publieke verbazing allemaal goed gekomen, zowel in de zaal in Nashville als met zijn loopbaan van tientallen nummer-1-hits en het binnenslepen van alle denkbare country-awards. En als ze Pride vroegen of hij veel tegenwerking heeft gehad vanwege zijn huidskleur, haalde hij zijn schouders op. Al was hij roze geweest, met zijn liedjes wist hij iedereen voor zich te winnen.

Jongemannen gaan te paard naar de McDonald's en dansen er op de parkeerplaats.

Cowboy Gee in de (daar zeldzame) sneeuw in Bolivar County.