Gemeenschapszin in de ruige Ozarks

Ze woont er al tien jaar, maar nog altijd legt Terra Fondriest als een buitenstaander het leven vast in de Ozarks, het uitgestrekte Amerikaanse berggebied.

Een vrouw die thuis zit te bevallen met haar familie om haar heen, een vader die het paard laat kennis maken met zijn pasgeboren kind. Dichter bij het leven kun je niet komen.

Al jaren legt Terra Fondriest het leven vast in de Ozarks, een berggebied dat zich uitstrekt van de staat Missouri via Arkansas naar Oklahoma.

Honderden kilometers bergen, bossen, beekjes en snelstromende rivieren, maar het gaat Fondriest vooral om de mensen die het ruige gebied bevolken. ‘Foto’s van beekjes en bestofte paarden zijn mooi, maar ik wil graag verhalen vertellen’, legt de fotograaf haar voorkeur voor het dagelijks leven om haar heen uit.el voor een jaar vlees.

Ze woont zelf in de Ozarks met haar man, twee kinderen, drie honden, een kat en een zooi kippen, maar na ruim tien jaar kijkt ze nog als een buitenstaander. Ze studeerde natuurbescherming aan de Universiteit van Illinois, werkte bij de brandweer in natuurparken en begon pas met fotografie toen ze het leven van haar gezin begon vast te leggen, nadat haar dochtertje geboren was.

Later werd haar wereld breder en begon ze het verhaal van haar gemeenschap te vertellen met haar Ozark Project. Maar als bewoner van de Ozarks maakt ze zelf ook deel uit van die wereld; ze is geen antropoloog die een nog onontdekte stam komt bestuderen.

Ze heeft wel dezelfde belangstelling: wat voor de mensen die ze fotografeert dagelijkse kost is, is voor Fondriest bijzonder. Een boer die bezig is zijn vee te voederen, zoals zijn grootvader het ook al deed. Een vader die een kip vasthoudt, terwijl zijn zoontje voor het eerst het hakmes hanteert.

Een van haar helden is de Amerikaanse schilder en cartoonist Norman Rockwell met zijn zonnige kijk op het Amerikaanse leven. Zo zoet is haar beeld van het leven in de Ozarks niet, maar haar werk draait toch vooral om gemeenschapszin.

Op een van haar tochtjes door het gebied ziet ze een echtpaar bezig een dode koe op een pick-uptruck te laden. Ze hadden hun auto total loss gereden toen ze de dag ervoor op de loslopende koe waren geknald.

In ruil voor het wrak mochten ze de koe van de boer naar de slager brengen en het vlees houden. Ze hadden geen autoverzekering, maar hebben nu wel voor een jaar vlees.