Als in 1019 fotocamera’s hadden bestaan, waren de beelden van deze reis dezelfde geweest

In het barste seizoen vergezelde de Belgische fotograaf Frederik Buyckx de herders in het hooggebergte van Kirgizië in Centraal-Azië, een landschap waar zij al een jaar of duizend de enige aanwezigen zijn.

De wereld is groot, maar reizigers klonteren verrassend vaak op dezelfde plekken samen.

Voor de top van de Mount Everest stonden dit voorjaar honderden klimmers uit de hele wereld in de rij. Wie naar het hooggebergte van Kirgizië in Centraal-Azië afreist, loopt minder risico buren of collega’s tegen te komen. In dit landschap geven al een jaar of duizend alleen wat seminomadische herders te paard acte de présence. In hun levens veranderde het laatste millennium verrassend weinig. De heerschappij van Djengis Khan ging nagenoeg even onopgemerkt aan hen voorbij als de tijd dat Kirgizië een socialistische Sovjetrepubliek was.

De mannen van Stalin bespaarden zich de moeite het hooggebergte in te gaan. Avonturiers laten zich hier ook niet zien – behálve de Belgische fotograaf Frederik Buyckx (1984), liefhebber van gebieden waar de natuur zowel overweldigend mooi als onvoorspelbaar hard is. In Buyckx kregen de herders een tijdelijke metgezel, en nog wel in het barste van de vier seizoenen. Te paard trotseerde de fotograaf in een karavaan de elementen en hanteerde zijn camera op plekken waar dat ongebruikelijk is. Horse Head, doopte hij een fotoserie waarin menig beeld werd geschoten vanaf de rug van een paard.

Als er in het jaar 1019 fotocamera’s hadden bestaan, waren de beelden van deze reis dezelfde geweest. Mensen, paarden en schapen zijn vaak weinig meer dan zwarte vlekjes in een wit landschap, of puntjes in een zwart streepje dat van de karavaan resteert als Buyckx die van een afstand vastlegt. Sneeuwstormen leiden ertoe dat het zwart vaak wordt verdund door vlekken en vlokken. Sommige foto’s laten zich nauwelijks van etsen onderscheiden. Andere doen denken aan de oertijd van de fotografie, een kleine tweehonderd jaar geleden. Je kunt stellen dat deze beelden behalve een esthetische ook een therapeutische waarde hebben, voor wie aan het smartphonetijdperk een veel te vol hoofd overhoudt. In een landschap waarin de mens niets voorstelt, valt voor die mens een wereld te winnen, wisten de middeleeuwse mystici al.