Tv-recensie Emma Curvers

Na ‘Good Will Dumping’ zie je de Zak van Max voor wat-ie is: afval

Good Will Dumping pelt het goededoel-gevoel van de kledingbak af totdat een treurig hoopje textiel overblijft.

‘Textiel is gewoon een afvalproduct. En afval doneer je niet, je ontdoet je van afval.’ Aan het woord is Hans, directeur van sorteerbedrijf Wieland Textiles, over de tonnen kleding die hij binnenkrijgt uit de inzamelbakken voor het goede doel. Even later kijkt hij tevreden naar een machine die een baal stof in de kleuren mineur, miezer en misère samenperst tot een vierkante klont: ‘Dat zijn gewoon mooie producten.’ 

Wie nog in de heerlijke veronderstelling leefde dat zijn afdankertjes en miskoopjes uit de Sympany-bak linea recta in de armen van dolgelukkige minderbedeelden belanden, kon zondagavond uit de droom worden geholpen met de boeiende documentaire Good Will Dumping (ook te zien op het Nederlands Film Festival in Utrecht).

Beeld Good Will Dumping

Teddy Cherim en Lisa Konno volgen in de film de kleding van de goedbedoelende gevers naar Kenia. De sorteerder koopt de kleding van het Leger des Heils of Sympany, die met de opbrengst een goed doel steunen. Tenminste, als het meezit: door de slechte kwaliteit en het afval dat steeds vaker bij de kleding wordt gepropt, staat het verdienmodel onder druk, schreef Trouw deze zomer en is Sympany gestopt met het steunen van goede doelen in Afrika en India. Dus nadat de sorteerder de driepersoonstenten, rauwe kipfilet en blikken verf eruit heeft gevist en Nederlandse vintagewinkels nog mogen parelduiken, wordt het spul verpakt tot die mooie producten, balen van 45 of 55 kilo.

Een marktkoopvrouw in Nairobi, bij wie we via de haven, een importeur en een gevaarlijk transport zijn beland, is niet onder de indruk: ‘Kleding is gescheurd, afgedragen of vies. Troep!’, zegt ze. Slechts 10 procent is van goede kwaliteit. Een creatieve Keniaan die het grauwe kantoorgoed verafrikaanst in een atelier vol oude Singermachines is blij met de mitumba, zoals tweedehandskleding daar heet. De kleermaker met Keniaanse pakken is minder blij met de concurrentie. Sommige Kenianen pleiten dan ook voor een importverbod. 

Beeld Good Will Dumping

Het had een kaal en-toen-en-toenverhaal kunnen worden, maar Good Will Dumping is dat allesbehalve: Konno, een modeontwerper met een grote liefde voor hergebruik, heeft uit de textielresten fabelachtige, groteske kostuums gemaakt, waarin Kenianen als modemonsters door het eindeloze lappenlandschap dwalen. Piepend en krakend onder het gewicht van de mode lopen ze een show van de kleding die in de schaduw van de catwalk eindigt. Ze verbeelden op een ijzersterke manier een kant van de modeindustrie die doorgaans abstract blijft. Misschien, met wat goede wil, schuilt in die wezens ook een sprankje hoop: de outfits zijn immers gemaakt van troep.

Als echt iedereen in de keten aan de baal heeft mogen verdienen, belanden de restjes waar niemand iets mee kan of wil in de rivierbedding. Zo pelt Good Will Dumping laag na laag het goededoel-gevoel van de kledingbak af, totdat alleen een treurig hoopje textiel overblijft. Oplossingen biedt de film niet, wel een eenduidige boodschap: wat je jezelf ook vertelt als je weer een lading liefdeloze lappen in de bak kiepert, verpak ze niet als liefdadigheid. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden