Reportage Hoogslapers

Wonen in de hoogte: ‘Het is hier rustgevend. Dit is mijn eiland in de maalstroom’

Jan van Weijen (54) woont op de 35ste verdieping van de Haagse Toren in Den Haag. Beeld Martin Dijkstra

Oneindige vergezichten, piepkleine autootjes en kerktorens die als naaldjes de lucht in steken. Deze mensen zien Nederland vanuit spectaculair perspectief. 

Wie: Jan van Weijen (54)

Waar: 35ste verdieping van de Haagse Toren, Den Haag

In Moskou woonde Jan van Weijen op de 24ste verdieping van zo’n betonnen Brezjnev-flat. In Manilla had de diplomaat een appartement op de 38ste, ‘daar vliegen de rijken per helikopter van gebouw naar gebouw’. In Shanghai gaf hij presentaties aan Nederlandse ondernemers op de 54ste etage van de Jin Mao-toren. ‘Ik zei altijd: kijkt u eens naar buiten, daar zitten uw toekomstige klanten.’

Het mag dus niet verbazen dat Van Weijen, na 22 jaar buitenland, nu in Nederland een flat huurt op de 35ste verdieping van de Haagse Toren. Het 132 meter hoge gebouw telt in totaal 42 verdiepingen. ‘Den Haag heeft zo veel smoel gekregen de laatste twintig jaar. Ik ben Rotterdammer en dit heeft wel iets Rotterdams.’

De Haagse Toren is geen massief ding, en het heeft een ‘lieve bijnaam’ gekregen, zegt Van Weijen: het Strijkijzer. Een verwijzing naar het Flatiron Building: In 1902 een sensatie, intussen een dwerg in Manhattan. Ook de Haagse Toren staat over enkele jaren in de schaduw van torens tussen de 150 en 180 meter.

‘Nederland kan wel wat hoogbouw gebruiken. Je woont compact in de stad, alle voorzieningen zijn dichtbij.’ Al blijven de Nederlandse flats op wereldschaal dwergen. Die Jin Mao-toren in Shanghai telde 88 verdiepingen. Inmiddels staat de Shanghai tower ernaast, met 126 verdiepingen, ruim 600 meter hoog.’

Van Weijens uitzicht is Madurodams, schaal 1 op 1. Aan zijn voeten station Hollands Spoor. ‘Dit was ooit de hoeren- en heroïnebuurt, maar het is enorm opgeknapt. Je ziet kinderen in het parkje spelen, honden met hun baasje wandelen.’ Iets verder het stadhuis, de ministeries, het Vredespaleis. Aan de horizon, van zuid naar noord, de Tweede Maasvlakte, het Westland, het Kurhaus en de duinen van Wassenaar.

‘Ik reis veel, het is hier rustgevend. Dit is mijn eiland in de maalstroom.’ De eettafel aan het raam noemt hij zijn ‘tafeltje aan het strand’, want ’s avonds zie je hier de zon in de zee zakken. ‘Ik ga een Brexit-feestje geven, om de Britten uit te zwaaien: Bye bye, Britain.’

Joke Knoop (66) en Arnold Verplancke (74) wonen op de 43ste verdieping van Westpoint in Tilburg. Beeld Martin Dijkstra

Wie: Joke Knoop (66) en Arnold Verplancke (74)

Waar: 43ste verdieping van Westpoint, Tilburg

Jaren terug verdwaalden Joke Knoop en Arnold Verplancke op de Regte Heide in Goirle. Het schemerde, maar in de verte lichtte de Westpoint Tower in Tilburg op. Dankzij dat baken konden ze de auto terugvinden.

Destijds woonden ze in een villa met negen kamers en een royale tuin, sinds 2008 wonen ze op de 43ste verdieping van Westpoint. De 132 meter hoge toren met 47 etages was bij de oplevering in 2004 het hoogste woongebouw in Nederland, vertelt Knoop. ‘Tilburg wilde een landmark. De meningen zijn verdeeld, maar wij vinden het prachtig.’

Lager in de toren zijn er vijf appartementen per verdieping, boven slechts twee. Daardoor kijkt het echtpaar over drie windrichtingen uit. In het westen steekt de Grote Kerk van Breda als een naaldje de lucht in. Op mooie dagen kan je de contouren ontwaren van de Euromast in Rotterdam.

Aan de zuidkant kijken ze neer op het Koning Willem II Stadion. Met een verrekijker kan je het scorebord lezen, wijst Verplancke. ‘Al zijn er jaren geweest dat we dat liever niet deden. Nu gaat het gelukkig beter met Willem II.’ In de verte liggen de kerncentrale van Doel, die van Mol én de Amercentrale in Geertruidenberg. ‘We zitten er warmpjes bij.’

‘En het is zó groen om ons heen. We leven intens mee met het klimaat en de seizoenen. We zien het jonge groen in het voorjaar, het prachtig roodbruin in de herfst. Het slechte weer komt altijd uit Breda.’ Soms hangen de wolken halverwege het gebouw, alsof je in een vliegtuig zit. ‘Dan schijnt hier de zon, terwijl het beneden bewolkt is’, zegt Knoop. ‘Als ik vermoed dat het regent, neem ik een paraplu mee. En anders staat er een extra plu in de berging beneden.’

Ze hebben nooit spijt gekregen van het hoge wonen. Ze reizen veel, het vorige huis was toch inbraakgevoelig en als je terugkwam was de tuin verwilderd. ‘Nu trekken we gewoon de deur achter ons dicht. Er zitten zelfs sloten op de ramen. Dat moest van de verzekering.’

Han van den Born (60) en Michel van Adrichem (57) wonen op de 37ste verdieping van The Red Apple in Rotterdam. Beeld Martin Dijkstra

Wie: Han van den Born (60) en Michel van Adrichem (57)

Waar: 37ste verdieping van de Red Apple, Rotterdam

Han van den Born is de architect van de Red Apple, de 124 meter hoge woontoren uit 2009 op het Wijnhaveneiland in Rotterdam. ‘Han werd verliefd op zijn eigen gebouw, dus toen zijn we er zelf gaan wonen’, zegt zijn partner Michel van Adrichem.

Allebei genieten ze elk dag op de 37ste verdieping van de skyline. Links de Willemsbrug, rechts de Erasmusbrug, in het midden het Noordereiland. In het westen de Euromast - het restaurant zit op ooghoogte. Door het open raam komt een zachte brom: de optelsom van alle stadsgeluiden.

‘Overdag is de stad net een jongensmaquette’, zegt Michel Van Adrichem, ‘terwijl het ’s avonds een sprookjesachtig schilderij wordt met alle lichtjes en kleurtjes. Door de industrie van Pernis lijkt de stad dan oneindig ver door te gaan.’ Héél soms steken ze een dagje boven de wolken uit. Dan zie je alleen de puntjes van de andere torens. ‘Dan voel je je uitverkoren.’

Maar de grootste sensatie, elke dag weer, is de Nieuwe Maas. Uit de hoogte zie je pas goed in wat voor S-bocht de rivier naar Rotterdam stroomt. De schippers moeten echt aan hun roer gaan hangen. ‘Het water verbindt, het komt helemaal uit Zwitserland.’

Er bestaan veel misverstanden over hoogbouw, zegt Van den Born. Dat het alleen is weggelegd voor miljonairs, bijvoorbeeld. ‘Maar hier wonen ook studenten. Bouwmaterialen zijn relatief goedkoper geworden, zoals liften en grote glasplaten die de warmte van de zon tegenhouden.’

In hun loft, met aan drie kanten ramen van vloer tot plafond, richtte beeldend kunstenaar Michel van Adrichem de Wallgallery in - gasten komen voor de kunst én het uitzicht. ‘De dubbelfunctie van woning en galerie heeft me enorm geholpen, want ik heb van nature geen aanleg om hoog te wonen. Jonge mensen willen hier meteen wonen. Ouderen klagen nog wel eens over hoogtevrees.’

De komende jaren zal de Red Apple verder worden omringd door hoogbouw. Ze juichen het toe. ‘Met buren voel je je meer verbonden met anderen. Dan krijgt het wat meer de allure van New York.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden