De Whiterock parade in het noorden van Belfast. Parades zijn erg belangrijk in de Noord-Ierse cultuur, vooral in de Protestantse gemeenschap. De Whiterock parade wordt jaarlijks georganiseerd door de Oranjeorde en creëert vaak spanning.

Uitgelicht Marika Dee

Belfast, stad van armoede maar ook van hoop

De Whiterock parade in het noorden van Belfast. Parades zijn erg belangrijk in de Noord-Ierse cultuur, vooral in de Protestantse gemeenschap. De Whiterock parade wordt jaarlijks georganiseerd door de Oranjeorde en creëert vaak spanning. Beeld Marika Dee

In de Noord-Ierse hoofdstad Belfast is het vrede, maar de armoede is gebleven. De Belgische fotograaf Marika Dee legde het dagelijks leven van jongeren in de stad vast.

‘When my love said to me / Meet me down by the gallow tree / For it’s sad news I bring/ About this old town and all that it’s offering.’ Deze woorden klonken eind jaren tachtig uit de mond van Jim Kerr. De ballade Belfast Child van The Simple Minds is een van de mooiste en aangrijpendste nummers die gemaakt zijn over de Noord-Ierse burgeroorlog. In de clip zijn zwart-witbeelden te zien van kinderen in de verarmde hoofdstad van Noord-Ierland, hopend op het uitbreken van de vrede.

Dertig jaar later is het vrede en zijn de met graffiti versierde ‘vredesmuren’ die bevolkingsgroepen nog steeds scheiden toeristische attracties. Maar de armoede is niet weggegaan. Eenderde van de kinderen in het noorden en westen van de stad leeft in relatieve armoede, zo bleek uit recente cijfers van de End Poverty Campaign, eenvijfde van de kinderen in het oosten en zuiden. Veel verschil tussen katholieke en protestantse kinderen bestaat niet op dit gebied.

Belfast, echter, is ook een stad van de hoop. Aan rolmodellen hebben de kinderen van Belfast geen gebrek. Wie wil er geen voetballer worden zoals George Best? Schrijver als C.S. Lewis, de man van Narnia? Zanger als Van Morrison? Golfer als Rory McIllroy? Acteur als Kenneth Branagh? Snookerspeler als Alex Higgins? Ondernemer als Tim Martin, die zijn kroegketen Wetherspoon’s heeft vernoemd naar de middelbare school-docent die geen cent voor zijn levenskansen had gegeven?

Voor kinderen uit protestantse gezinnen, kinderen die in vroegere dagen hun vaders en grootvaders zouden volgen naar het werk in de haven, is er een extra droom: in een mooi kostuum als drummer rondlopen tijdens de Oranjemarsen, zo hard mogelijk slaand. En katholieke kinderen? De dagdromen vaak van een zangcarriere, zoals Rachel Tucker, de West End-zangeres en actrice die reeds op haar tiende in een kroeg stond te zingen, de Bridge House.

Zoals Kerr zong: ‘One day we’ll return here / When the Belfast Child sings again.’

Demi (15) ligt in haar schooluniform op het bed van haar vriendinnetje Grace in het katholieke Andersontown in west-Belfast. Demi denkt dat politici vast zitten in het verleden: ‘Politici zijn opgegroeid in een maatschappij waar verdelingen als erg simpel werden ervaren: man/vrouw en katholiek/protestant. Zo zijn we niet meer.’ Beeld Marika Dee
Beste vriendinnen Demi (rechts, 17) en Briege-Anne (16) maken zich klaar voor een feestje. Demi woont in Suffolk, een protestantse enclave in West-Belfast. De twee vriendinnen hebben verschillende achtergronden, maar komen geregeld bij elkaar over de vloer. Dit gebeurt is nog steeds niet gebruikelijk. ‘Het is makkelijker voor meisjes dan voor jongens’, meent Briege-Anne die in het katholieke Lenadoon woont. ‘Jongens worden gezien als bedreiging. Meisjes komen met veel meer weg.’ Beeld Marika Dee
Jongeren bij de ‘peace wall’ (een eufemisme voor segregatiebarrières). ‘Vredesmuren kunnen wel worden neergehaald, de bitterheid zal blijven bestaan’ zegt Michael (links, 19). ‘De muren voorkomen een aanvaring. De komende honderd jaar moeten ze nog blijven staan, er is nog te veel pijn. Belfast is nog steeds een verdeelde stad.’ Beeld Marika Dee
Een poort blokkeert de toegang naar de katholieke enclave Ardoyne. De ‘peace walls’ werden in eerste instantie gebouwd als een tijdelijke oplossing, maar zijn sindsdien alleen maar toegenomen in hoeveelheid. Beeld Marika Dee
Seanalee (17) rookt een sigaret voor haar huis in Ardoyne. Na de geboorte van haar dochter Olivia Rose is Seanalee gestopt met school. Ze hoopt volgend jaar terug te kunnen gaan. Beeld Marika Dee
Tigernach (rechts, 14) en haar vriendin Dawn (13) wachten om de straat over te steken. Achter de meisjes is een muurschildering te zien ter herdenking van het moment dat de IRB de Ierse staat uitriep in 1916. Beeld Marika Dee
Het uitzicht over een kleine katholieke enclave in Ardoyne in het noorden van Belfast. Beeld Marika Dee
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.