Foto Anastasia VlasovaKinderen van draagmoeders, Kiev, 2020

Andere ouders gelukkig

Kinderen van draagmoeders in hotel Venecia, Kiev, Oekraïne, 22 mei 2020.Beeld Anastasia Vlasova / Getty

Mijn vader was slager. Eén keer ben ik met hem mee geweest naar het abattoir. Ik zag de hal waar koeien werden geslacht. Eerst werden ze afgemaakt, dan kregen ze kettingen om hun achterpoten en werden omhooggetrokken. Ondersteboven werden ze aan een rails door de hal gesleurd waar ze stapsgewijs werden ontmanteld.

Niet het doodmaken op zich, maar de schaal waarop het ging, de massaliteit, vond ik het schokkendst. In onze overbevolkte marktgerichte ­wereld is weinig te vinden waar ik niet op massaliteit stuit bij een blik achter de schermen. En altijd weer die schok.

Sinds het in Nepal, India en Thailand werd verboden, is draagmoederschap in Oekraïne booming business geworden. Jonge vrouwen krijgen 15 duizend euro als ze een bevruchte eicel laten implanteren en na negen maanden bevallen van een baby die de hunne niet is. In de metro van Kiev hangen advertenties. ‘Maak andere ouders gelukkig!’ Voorwaarden zijn: je moet zelf al een gezond kind ter ­wereld hebben gebracht en een voorbeeldig bestaan leiden.

Paren die op zoek zijn naar een draagmoeder komen uit het buitenland en zijn rijk. Zij leveren de bevruchte eicel en betalen rond de 100 duizend euro. De redenen zijn vaak medisch, maar er zitten ook vrouwen tussen die zwangerschap slecht voor hun figuur vinden.

Vijftig klinieken in Oekraïne zijn in de groeimarkt gesprongen, met 2.500 bevalling per jaar. BioTexCom ‘Center for Human Reproduction’ heeft de helft van de markt en een ­eigen hotel in Kiev, hotel Venecia. Daar worden de kersverse ouders onthaald als ze hun baby komen halen. Met de naam van een Nederlands voorwasmiddel, hoeveel Nederlandse ouders zouden bij BioTexCom een kind bestellen?

Inmiddels zijn de grenzen van ­Oekraïne dicht vanwege het corona­virus. Daarom is de ontbijtzaal van hotel Venecia ingericht als babyopvang, de opgeplakte Ionische zuil moet het Venetiaanse onderstrepen. De verzorgsters zijn ingetrokken in het hotel om besmetting van buitenaf te voorkomen.

Een kleine honderd baby’s wachten inmiddels op hun ouders. Om druk te zetten op de Oekraïense regering en de grenzen voor deze speciale groep te heropenen, heeft BioTexCom de pers een kijkje achter de schermen gegund. Meteen komt de gruwel van de massaliteit om de hoek kijken. Zwangerschap is niet iets dat op pauze kan. Met de helft van de markt heeft Biotex 1.250 bevallingen per jaar, elke week komen er 25 baby’s bij.

Zou er nooit eens een baby verwisseld worden? Ingebakerd lijken de kinderen erg op elkaar. Van hier lijken ze zelfs op de opgerolde dekens die moeten voorkomen dat ze zijwaarts door de bak bewegen. Op de achtergrond is een verzorgster een luier aan het verschonen. Bij baby nummer 50 kan de ene verzorgster elk moment tegen de andere zeggen: ‘Hou even vast.’ En dan begint de ellende, twee baby’s terug in de verkeerde bak.

BioTexCom heeft wel een goed moment gekozen om de pers te laten komen, de baby’s liggen allemaal heerlijk te slapen. Dat zal weleens anders zijn. Als honderd baby’s massaal om melk gaan huilen, berg je dan maar.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden