Ryan Reyonlds in de film Deadpool.
Ryan Reyonlds in de film Deadpool. © AP

Zoveelste superheldenfilm Deadpool is feestje voor iedereen

Deadpool is een klein feestje voor iedereen die het ingedutte spektakel van de superheldenfilm zoetjes aan de keel uit hangt. De dialogen bestaan uit ironische oneliners, het commentaar is gevat en de actie is sierlijk in beeld gebracht.

Deadpool is Marvels plezierigste en ongrijpbaarste antiheld

In het universum van stripgigant Marvel verscheen Deadpool ten tonele, voor het eerst in 1991, toen zo'n beetje iedereen (Captain America, Spiderman, Hulk, noem ze maar op) zijn plek had veroverd. Bedenkers Fabian Nicieza en Rob Liefeld maakten hem zodoende even dwars, grofgebekt en zelfbewust als de vroege films van Quentin Tarantino: een praatgraag en vrolijk-psychopathisch buitenbeentje dat onophoudelijk de spot drijft met zichzelf en zijn omgeving. Hij heeft een broertje dood aan heldendom en hanteert naast twee katana's (samoeraizwaarden) bovenal een stevig onromantisch pistolenarsenaal. Deadpool is Marvels plezierigste en ongrijpbaarste antiheld.

Woest waren de fans dus, ook al was het een onbeduidend bijrolletje, toen ze op een gemankeerde variant van het personage werden getrakteerd in het inmiddels weer vergeten X-Men Origins: Wolverine (2009).

Niet alleen zij kunnen nu hun hart ophalen aan Deadpool. De film is gemaakt met een niet nader gespecificeerd kleiner budget dan een reguliere stripblockbuster, zonder rekening te hoeven houden met leeftijdskeuring. Het is een klein feestje voor iedereen die het ingedutte spektakel van de moderne superheldenfilm zoetjesaan de keel uit hangt.

Een klassieke methode

Mad Scientists

Doorgedraaide wetenschappers behoren tot het favoriete geboefte uit de filmgeschiedenis. In Deadpool keert het archetype van de gek geworden wetenschapper terug. Lees hier over 'mad scientists' op het witte doek.

'Je zal wel denken, wie heeft deze idioot een eigen film gegeven?' Zo stelt de antiheld zich voor, pratend in de camera, waarna de Wolverine-film van dezelfde studio een terloopse veeg uit de pan krijgt. Even daarvoor hebben de begincredits het imago van het genre ontleed: de hoofdrol wordt gespeeld door 'God's perfect idiot', de regie is in handen van een 'overpaid tool', de producenten zijn 'asshats' en de 'hot chick' en 'gratuitous cameo' (Marvels beroemdste stripauteur Stan Lee, ditmaal als mc in een stripclub) ontbreken ook ditmaal niet. Klassieke methode: verhalende bouwsteentjes blootleggen, en spelen maar.

De plot is eenvoudig. Huurling Wade Wilson (Ryan Reynolds, eerder uiterst komisch en gewelddadig in horrorkomedie The Voices) heeft kanker, wordt na behandeling door een schimmig medisch bedrijf opgezadeld met een verminkt gelaat én de kracht om alle wonden vrijwel direct te genezen. Wilson wordt Deadpool en zint op wraak.

Alles gaat vanzelf

Commentaar op seksisme, machocultuur, seksualiteit en geweld is vaak lomp, soms subtiel en altijd gevat

De uitwerking laat weinig te wensen over. Postmoderne spielerei is in cinema sinds de jaren negentig een beetje een gepasseerd station, maar in deze context voelt het als een frisse wind, mits je de humor inziet van dialogen die voor honderd procent bestaan uit ironische oneliners. Commentaar op seksisme, machocultuur, seksualiteit en geweld is vaak lomp, soms subtiel en altijd gevat. De actie is sierlijk in beeld gebracht, hard en geregeld provocerend expliciet. Waar de vergelijkbare metastripwereld van Kick-Ass soms iets te hard probeerde anders te zijn, gaat het in Deadpool ogenschijnlijk vanzelf.

Zelfs het vooruitblikkende filmpje na de aftiteling, een moetje bij Marvelverfilmingen, vult Deadpool op geheel eigen en uiterst komische wijze in.

Deadpool. Regie: Tim Miller, Met Ryan Reynolds, Morena Baccarin, Ed Skrein, T.J.Miller, Brianna Hildebrand, Karan Soni. 106 min., in 96 zalen.


Ontvang elke dag de Volkskrant Avond Nieuwsbrief in uw mailbox, met het nieuws van vandaag, tv-tips voor vanavond, en alvast zes artikelen uit de krant van morgen. Schrijf u hier in.

Reacties (1)

U hebt javascript nodig om een reactie achter te laten.
Plaats een reactie Nog 600 tekens
Uw waardering
  • Dick van der Velde -
    Enorm genoten vannacht bij Pathé. De film doet bovenaal recht aan de comics waarop hij gebaseerd is. Ryan Reynold schittert als Deadpool en laat zien dat het niet aan hem lag dat de Green Lantern zo'n miskleun was. De grappen en verwijzingen worden als een mitrailleurvuur op de kijker afgeschoten, vanaf de intro-credits tot en met het einde. Slechts één keer stoorde het doorbreken van de 'vierde muur' me, maar aan de andere kant is het op dezelfde manier ook wel eens in de comics gedaan. Kudo's voor Ryan Reynolds en Tim Miller voor de wijze waarop ze Deadpool naar het scherm hebben gebracht.