Zo wordt de camera in veel Idfa-docu's deel van het verhaal

Kiest de maker voor intiem of afstandelijk? Beweeglijk of statisch?

Jaarlijks besteedt het Idfa extra aandacht aan een documentaire discipline. Dit jaar: de camera. De Volkskrant weegt drie dierbare varianten van de in de loop der tijd zelfbewust geworden camera.

Op een breed uitwaaierend festival als Idfa vind je zowel groots opgezette canvassen als intieme huiskamertaferelen. Wiebelige shots naast strakke kaders. Maar welke stijl ook gekozen wordt, hoezeer de camera ook vliegt, zwiert of zichzelf tot vlieg op de muur reduceert, steeds zal hij een standpunt moeten innemen ten opzichte van de werkelijkheid die hij registreert. Hoe bewust mogen de personages ervan zijn dat ze gefilmd worden? Moet de kijker de camera vergeten of juist opmerken?