Until the Birds Return toont eenvoudige verhalen die prachtig gespeeld zijn: een film met vleugels
© RV Filmdepot

Until the Birds Return toont eenvoudige verhalen die prachtig gespeeld zijn: een film met vleugels

Film (drama) - Until the Birds Return

Met Until the birds return werpt Karim Moussaoui een mooie, liefdevolle blik op Algerije. De eenvoudige verhalen zelf zijn boeiend, mooi gespeeld ook, en bieden een gelaagde blik op de Algerijnse samenleving.

Als de weg nou niet versperd was geweest. Als zijn auto nou geen pech had gehad, precies op die plek, tussen de half afgebouwde flats. Dan had de oudere architect Mourad nooit gezien hoe twee kleerkasten van mannen een ander aftuigden, om die vervolgens bloedend en kermend achter te laten.

Moussaoui brengt mensen van alle sociale klassen samen en zet ze voor eenzelfde soort keuzes: handelen, of niet?

Toeval speelt in Until the Birds Return een cruciale rol. Debuterend regisseur Karim Moussaoui verweeft daarin drie verhalen van Algerijnen wiens levens elkaar toevallig kruisen. Van de architect die getuige wordt van een mishandeling. Van een chauffeur, die een vader en twee dochters naar de andere kant van het land moet rijden, terwijl (door toeval) duidelijk wordt wat er speelt tussen hem en een van de jonge vrouwen. Van een dokter die wacht op zijn promotie zodat hij eindelijk de vrouw van zijn dromen kan trouwen, tot iemand uit zijn verleden roet in het eten dreigt te gooien. Moussaoui brengt mensen van alle sociale klassen samen en zet ze voor eenzelfde soort keuzes: handelen, of niet? Je knagende schuldgevoelens onder ogen komen of ze proberen weg te stoppen?

Met Until the Birds Return werpt Moussaoui tegelijkertijd een mooie, liefdevolle blik op Algerije. Of het nu de wapperende was is aan een onooglijk balkonnetje, of rondwervelend zand op een verlaten locatie tussen de flats: hij ziet er de schoonheid van. Het speelt zich af tegen het decor van een half afgebouwde wereld, vaak op onbenutte, lege plekken waar inmiddels achteloos vuilnis is gedumpt. 'Alles lijkt stil te staan', verzucht Mourads ex-vrouw in een van de eerste scènes wanneer ze de krant leest. Inderdaad: Algerije is een land dat op pauze staat, net zo onzeker over de toekomst als de hoofdrolspelers.

De eenvoudige verhalen zelf zijn boeiend, mooi gespeeld ook, en bieden een gelaagde blik op bijvoorbeeld man-vrouwverhoudingen

Until the Birds Return

Drama

Regie: Karim Moussaoui

Met: Mohamed Djouhri, Mehdi Ramdani, Hania Amar, Hassan Kachach

113 min., in 6 zalen.

De eenvoudige verhalen zelf zijn boeiend, mooi gespeeld ook, en bieden een gelaagde blik op bijvoorbeeld man-vrouwverhoudingen en de ingewikkelde balans tussen conservatisme en vernieuwingsdrang. Bijzonder is dat Moussaoui steeds vol bravoure speelt met verwachtingen en de boel af en toe even opschudt. Zo is er een minutenlang dansoptreden van actrice Hania Amar in een bijna lege discotheek, vrolijk en melancholisch tegelijk. De camera volgt een bruidegom tijdens zijn feest de wc in voor een plas. In de woestijn begint ineens een band te spelen, er duikt een compleet showballet op en muzikaal komen traditie en vooruitgang samen. Het is door dat soort momenten dat Until the Birds Return echt vleugels krijgt.