Tam maar onderhoudend Snowden eindigt in staande ovatie
©

Tam maar onderhoudend Snowden eindigt in staande ovatie

Film - Snowden

Snowden is een onderhoudende, maar net-niet Hollywoodthriller. Oliver Stone geeft in dit drama blijk van zijn sympathie voor klokkenluider Edward Snowden.

Snowden
Drama
***
Regie: Oliver Stone.
Met: Joseph Gordon-Levitt, Shailene Woodley, Nicolas Cage, Melissa Leo.
134 min., in 43 zalen.

Je zou Snowden een film naar een documentaire kunnen noemen, en wel Citizenfour uit 2014, het bloedstollend spannende verslag van Laura Poitras, die als eerste contact legde met 's werelds bekendste klokkenluider. Ze komt voor in Snowden, als personage, gespeeld door Melissa Leo. We zien haar in de weer met camera, in de hotelkamer te Hongkong.

Daar, waar een drietal nerveuze journalisten en die ene oud-medewerker van de Amerikaanse inlichtingendiensten de eerste onthullingen bekokstoven, toont regisseur Oliver Stone de kern van zijn film. Om de zoveel tijd keren we even terug. Ondertussen schetst hij in relatief conventionele terugblikken de wording van Edward Snowden. Hoe die zich na 11 september 2001 als gemotiveerd patriot bij de speciale legereenheden aanmeldt, maar fysiek faalt. En als briljant computerspecialist vervolgens dan toch een bijdrage kan leveren aan de veiligheid.

Hoofdrolspeler Joseph Gordon-Levitt, die eerder meesterkoorddanser Petit speelde in The Walk (ook een film naar een documentaire), speelt een getrouwe Snowden. Als hij dan ineens Nicolas Cage treft, flirt de film even met het popcorngenre. We zien de Hollywoodster in een vertrouwd manische, karikaturale bijrol als computergoeroe in een kantoor vol oude codeermachines. Hij werkt óók voor de afluisterdienst NSA, maar was zo dom iets intern aan te kaarten; toen stuurden ze hem naar de kelder. De film zit vol met zulke hints en overduidelijke aanwijzingen. Ook de scènes met Snowdens paaldansende vriendin (gespeld door Shailene Woodley) dienen nadrukkelijk om de dilemma's van de plichtsgetrouwe en waarlijk loyale Snowden te verduidelijken.

Stone blinkt uit in de verbeelding van de bedrijfscultuur zonder scrupules van de CIA en de NSA

Waar Stone, die zijn sympathie voor zijn held niet verhult, in uitblinkt is de verbeelding van de bedrijfscultuur zonder scrupules van de CIA en de NSA, waarbinnen Snowden zowel gedijt als vastloopt. 'Dude, Facebook is my bitch', zegt de eveneens jonge collega die hem bijleert over de verregaande mogelijkheden van sociale media. Taktaktak: drie drukken op een knop en de onzichtbare overheid luistert en kijkt mee naar al je conversaties.

Zo slingert Snowden tussen verschillende vertelvormen: deels een tamme kopie van een sublieme documentaire, deels een onderhoudende, net-niet Hollywoodthriller. Af te ronden met - hoe kan het ook anders - een staande ovatie voor de echte Snowden.