Regisseur Coulier vertelt een bitter verhaal over vis, vaderliefde en broederbanden
©

Regisseur Coulier vertelt een bitter verhaal over vis, vaderliefde en broederbanden

Film (drama) - Cargo

Het zelfverzekerde speelfilmdebuut Cargo is geen spierballen- en testosterondrama. Regisseur Coulier vertelt een bitter verhaal over vis, vaderliefde: somber en sfeervol tegelijk.

Cargo

Drama - (****)

Regie: Gilles Coulier

Met: Sam Louwyck, Wim Willaert, Sebastien Dewaele

91 min., in 14 zalen

De boot van de Vlaamse vissersfamilie Broucke heet Broodwinner, maar veel brood brengt de visserij niet meer op de plank. Wanneer zijn vader in coma raakt na een val van het schip (of is hij gesprongen?), ontdekt oudste zoon Jean (Sam Louwyck) pas echt hoe slecht de zaken er voorstaan. De vissersboot heeft een kostbare nieuwe motor nodig om door de keuring te komen. De bank ziet geen enkel heil in een lening.

Praten door vissers uit Oostende niet

Cargo is een mannenfilm, in de letterlijke zin van het woord

Jean moet knopen doorhakken, zonder op veel steun te hoeven rekenen van zijn omgeving. Praten doen vissers uit Oostende niet. Met zijn 8-jarige zoon Vico en zijn broer Francis (Wim Willaert) voert Jean een stug en stil mannenhuishouden. De derde broer, ex-crimineel William (Sebastien Dewaele), woont alleen in een oude caravan.

Cargo is een mannenfilm, in de letterlijke zin van het woord. Vrouwen zijn afwezig, maar worden voelbaar gemist. Regisseur-scenarist Gilles Coulier maakte geen spierballen- en testosterondrama; hij toont juist hoe kwetsbaar de drie volwassen, op elkaar aangewezen broers zijn. In een kil Oostende, dat vooral 's nachts een troosteloze aanblik biedt, is het zoeken naar een flard tederheid. Soms is die te vinden tussen Jean en zijn zoon, maar net zo vaak is het kind even verloren als de vader.

Een speelfilmdebuut oogt niet vaak zo volwassen en zelfverzekerd als Cargo. Het talent van de Vlaming Coulier (1986) komt dan ook niet uit de lucht vallen: al sinds zijn bekroonde afstudeerfilm IJsland (2003) wordt hij in de gaten gehouden. Zijn korte film Mont Blanc werd in 2013 geselecteerd voor de competitie van het filmfestival van Cannes en ook met de komische tv-serie Bevergem (2015) oogstte hij veel succes.

In Cargo wordt hetzelfde platte West-Vlaams gesproken als in Bevergem, maar daarmee houdt de vergelijking op. Humor is ver te zoeken in dit sombere, sfeervolle drama. Louwyck is uitzonderlijk sterk in de hoofdrol: hoe stiller Jean wordt, hoe meer je van hem wilt weten. Zonder overbodige uitleg, terecht vertrouwend op de acteurs, het mooie camerawerk en de subtiele maar indringende soundtrack, vertelt Coulier een bitter verhaal over vis, vaderliefde en broederbanden. Dat hij daarbij af en toe een cliché opdient, is bijvangst: ongewenst, maar niet bijzonder storend.